โอ้ที่รัก ฉันรักเธอเหลือเกิน
ไม่ว่าเธอจะใจร้ายขนาดไหน
ผู้ชายอย่างเธอ ต้องการผู้หญิงอย่างฉัน
ผู้หญิงอย่างฉัน...
ผู้หญิงอย่างฉัน... ผู้หญิงอย่างฉัน...
ริคเขาบอกว่าจ้างผมล่ะ! ตอนนี้เขาอยู่ที่สตูดิโอใหม่
ที่ไหนเหรอคะ?
อินเดีย!
อินเดีย
นานมาแล้ว
เมื่อไหร่ล่ะ?
ผมจำไม่ได้ว่าปีอะไรแน่...
เป็นช่วงที่ยังไม่มีการนับปี...
คุณจะรู้ได้ไงว่าเป็นปีอะไร?
ชั้นคิดว่าเคยได้ยินว่าเป็นช่วงศตวรรษที่ 14 นะ
ศตวรรษที่ 14 เพิ่งจะผ่านมาไม่นานเองนะ
ไม่หรอก...ไม่รู้สิ...
เป็นช่วงที่...ราชวงศ์โมกุลปกครอง คือพระเจ้าบาบูร์ ที่อินเดียน่ะ
อ๋อ งั้นน่าะเป็นช่วงศตวรรษที่ 11 ก่อนคริสตกาลต่างหากล่ะ
ก่อนคริสตกาลแน่ๆ
และผมคิดว่าเป็นที่อโยธยา เมืองที่รามเกิด
ผมรู้เพราะพวกเขาทำลายวัดนั้นแล้ว
พวกเขาบอกว่า รามเกิดที่นั่น แต่ผมไม่เชื่อหรอกนะ
- แต่เขาก็ว่ากันว่างั้น
และอโยธยาก็อยู่ในแคว้นอุตตรประเทศ
ที่นั่นแหละ! งั้นเรื่องนี่ก็น่าจะเป็นเรื่องจริง
มันอาจจะอิงเรื่องจริงบ้าง
พอๆกับคัมภีร์ไบเบิลนั่นล่ะ
คุณอยากรู้เรื่องทั้งหมดหรือเปล่า?
โอ้ เนื่องจากพ่อของพระรามมีมเหสี 4 องค์
3 องค์
3 เหรอ?
พระโอรส 4 องค์
โอรส 4 มเหสี 3 โอเค!
อย่างน้อยผมก็รู้ชื่อพระโอรสนะ
เกาสุริยา...
ไม่ใช่ นั่นชื่อมเหสี ชั้นหมายถึงชื่อมเหสีนั่นแหละ
เกาสุริยา สมุทรเทวี และไกยเกษี
และพระโอรสของเกาสุริยาคือพระราม
พระโอรสของสมุทรเทวีคือพระลักษมณ์
พระโอรสของไกยเกษีคือพระพรต
เยี่ยมมาก!
ใช่ และพระสตรุต รู้สึกจะเป็นน้องชายของพระลักษมณ์
นั่นหมายความว่าเขาต้องเป็น เอ่อ.... โอรสของนางสมุทรเทวี
นางสีดาคือมเหสีของพระราม
ใช่ และผมก็รู้ด้วยว่า พระบิดาของนางสีดาคือท้าวชนก
นางสีดามีหลายชื่อ ชื่อสีดาชื่อนึงล่ะ
ใช่
ชานกี! ชานกี!
ชานกีด้วย
แล้วก็ ไวหิช ไวหิช เอ่อ...
ผมเคยดูละคร- ไวเทหิ -หา?
ไวเทหิ ผมดูจากละครเรื่องไวเทหิ ใช่แล้ว ถึงได้รู้อีกชื่อนึงของนางสีดา
พระรามกำลังจะรับมงกุฎจากท้าวทศรถ ให้ขึ้นครองราชย์
นางไกยเกษีได้เข้าเฝ้าท้าวทศรถ
และเนื่องจากนางได้เคยทำความดีไว้อย่างมาก
รู้สึกว่าเพราะเคยดูแลท้าวทศรถ ในช่วงที่ประชวรหนัก
หรืออะไรทำนองนั้น ใช่แล้ว
ท้าวทศรถจึงตรัสกับนางไว้ว่า...
"เจ้าได้รับพรข้อหนึ่ง อะไรก็ตามที่เจ้าปรารถนาจากข้า ข้าจะให้"
นางจึงขอให้ท้าวทศรถ ขับไล่พระรามไปเป็นเวลา 14 ปี
ลองนึกดูสิ มันเป็นเวลาที่นานทีเดียว
ถ้าคุณจากไปเป็นเวลา 14 ปี
คุณก็คงถูกลืมไปแล้ว
อโยธยา
นานมาแล้ว ก่อนคริสตกาล
ราม ลูกรัก
วันนี้ข้าควรจะสถาปนาเจ้าให้เป็นกษัตริย์แห่งอโยธยา
แต่มเหสีชั่วของข้า ไกยเกษี-
ได้เตือนข้าเกี่ยวกับสิ่งที่ข้าเคยให้สัญญาไว้
เพื่อให้เป็นไปตามสัญญานั้น
แทนที่ข้าจะสถาปนาเจ้าให้เป็นกษัตริย์
ข้าต้องเนรเทศเจ้า ให้ไปอยู่ที่ป่า เป็นเวลา 14 ปี!
ลาก่อน ลูกรัก
เจ้ามีจิตใจสูงส่ง และเป็นคนดี
เป็นตัวแทนแห่งความเที่ยงธรรม
เจ้าชายนักรบผู้กล้าหาญ
ความยินดีแห่งสวรรค์และโลก
มหาบุรุษ
ขอให้พระเจ้าจงอยู่กับเจ้า
อย่าให้ประตูกระแทกก้นตอนแกออกไปล่ะ
นั่นเป็นสิ่งที่นางได้ขอไว้ และทำให้ท้าวทศรถตรอมใจ
แต่
ชาวอินเดียทุกคน เป็นคนรักษาสัจจะ...
เขาจึงต้อง...
ทำอย่างนั้น
แล้วเขาก็ตาย
เขาไม่ได้ตายนี่? -เปล่า ผม...
เขาตายในที่สุด...
ไม่ แต่บทละครเรื่องราม ทั้งหมดที่ผมเคยดูตอนยังเด็ก...
เขาตายทันทีเหรอ?
นี่เป็นฉากสำคัญเลยล่ะ สะเทือนใจมาก
เขาหัวใจวายตอนที่โอรสจากไป
ผมว่าเขาล้มป่วย...
ใช่ ถูกต้อง
แล้วเขาก็มีเรื่องทุกข์ใจ ใช่
เขาทุกข์เพราะรู้สึกผิด
เพราะพระรามเป็นลูกที่ดี
และราม ตอนที่เขาถูกเนรเทศ
เขาก็บอกว่าเขาจะไป เขาไม่ได้สร้างปัญหา ไม่ได้ถามเลยว่า
"ทำไม?"
เขาพูดแค่ว่า
หากนั่นเป็นพระประสงค์ของพระบิดา
ลูกก็จะไป
แล้วเขาก็ไป
นางสีดาจึงพูดว่า "ถ้าท่านไป ข้าก็จะไปด้วย"
อย่าเลย สีดา
ในป่าเต็มไปด้วยปิศาจรากษส
พวกมันตามรังควาญพราหมณ์ และหมิ่นไฟศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขา
ข้าจะต้องต่อสู้กับพวกมัน...
ตามลำพัง
แต่ว่า ท่านราม ที่ของสตรีคือการได้อยู่เคียงข้างสามี!
ข้าจะยอมรับความยากลำบากทุกอย่าง
ข้าอยู่ไม่ได้หากไม่มีท่าน
ข้าอยู่ไม่ได้หากไม่มีท่าน... ข้าอยู่ไม่ได้หากไม่มีท่าน...
ฉันไม่อยากคิดเลย ว่าถ้าฉันไม่ได้พบเธอ ฉันจะเป็นอย่างไร
ทำไมฉันต้องสมมุติเรื่องแบบนี้ด้วย?
วันอันแสนเหนื่อย ค่ำคืนอันอ้างว้าง ช่างลืมได้ง่ายดาย
ตั้งแต่ฉันอยู่ที่นี่ และมีเธออยู่เคียงข้าง
มีเพียงสองเรา เธอและฉัน
ปล่อยให้โลกนี้หมุนไป
ก่อนนี้ที่ฉันได้เฝ้ารอ ฉันรู้สึกได้ ที่รัก
ว่าเธอจะได้พบฉัน และฉันจะได้พบกับเธอ
อยู่ด้วยกัน ลำพังเพียงเราสอง
เราจะยังต้องการสิ่งใดอีก?
และแม้ว่าเราจะไม่ได้มั่งมีเงินทอง
เราก็ยังมีความสุขได้
เมื่อเราอยู่ด้วยกัน ตรงนี้!
มีเพียงสองเรา เธอและฉัน
ปล่อยให้โลกนี้หมุนไป
ก่อนนี้ที่ฉันได้เฝ้ารอ ฉันรู้สึกได้ ที่รัก
ว่าเธอจะได้พบฉัน และฉันจะได้พบกับเธอ
อยู่ด้วยกัน ลำพังเพียงเราสอง
เราจะยังต้องการสิ่งใดอีก?
และแม้ว่าเราจะไม่ได้มั่งมีเงินทอง
เราก็ยังมีความสุขได้
เมื่อเราอยู่ด้วยกัน ตรงนี้!
เอวัง!
ฉันคงคิดถึงคุณมาก
สัญญาน่ะแค่ 6 เดือนเท่านั้นเอง
ผมจะกลับมาก่อนคุณจะรู้ตัวซะอีก!
ราพณาสูร เป็นกษัตริย์ที่ชั่วร้ายผู้ปกครองกรุงลงกา
และเขาได้ลักพานางสีดา
เขาเป็นผู้ปราดเปรื่องเลยล่ะ
อันที่จริง เรื่องไม่ดีเรื่องเดียวที่เขาทำ...
...ก็คือการลักพาตัวนางสีดานี่แหละ
ซึ่งค่อนข้างน่าสนใจนะ ...การจับนางสีดา ลักพาตัวนางสีดา
เพราะเรื่องอื่นๆเกี่ยวกับเขาเป็นการยืนยัน ว่าเขาเป็นผู้ปราดเปรื่องจริงๆ
ทั้งเชี่ยวชาญศาสตราวุธ
บูชาเทพที่ควรบูชา คิดว่างั้นนะ...
ทั้งหมดนี้! เขาน่าจะเป็นกษัตริย์ที่ดี
นอกซะจากว่า เราได้ถูกชักจูงให้เชื่อ ว่าเขาเป็นผู้ดีพร้อมขนาดนั้น...
เหมือนในหนังเรื่อง Mogambo
ใช่เลย เขาอาศัยอยู่ที่เกาะด้วย!
เขาจงรักภักดีต่อพระศิวะ
และเขาก็เล่น - - เครื่องดนตรีพวกนี้ทั้งหมด...
บรรเลงพิณโดยใช้ลำไส้
ลำไส้เนี่ยนะ?
ใช่ บรรเลงถวายพระศิวะ
ทั้งนี้ก็เพื่อแสดงความจงรักภักดีนั่นแหละ
แล้วเขาก็ได้ขอพรจากพระศิวะ
และ รู้มั้ย เนื่องจากเขาใช้ลำไส้บรรเลงพิณ
เวลารบ คงจะเอาชนะ คนแบบนั้นได้ยากแน่ๆ เพราะว่า
จะมีอะไรทำร้ายคนที่เล่นพิณด้วยลำไส้ได้ล่ะ?
ไม่สำคัญหรอก
สิ่งที่ผมประทับใจมากคือ เขาเป็นกษัตริย์ของศรีลังกา
ไม่ใช่ เขาเป็นกษัตริย์ของกรุงลงกา
ลงกานั่นแหละ ที่เรียกว่าสิงหล ผมว่าเป็นประเทศเดียวกันนะ
ซึ่งพวกเราแค่เชื่ออย่างนั้น
พวกเขาได้สร้างสะพานไว้ด้วย
สะพานนั้นก็ยังอยู่ จากภาพถ่ายของนาซ่า
จริงเหรอ? นาซ่าเหรอ? งั้นนี่ต้องเป็นเรื่องจริงล่ะสิ!
พวกเขาอาจจะเห็นสะพานนั่นบนดวงจันทร์ก็ได้!
นั่นไม่ใช่เรื่องของนางสรรพนักขาเหรอ? สรรพนักขาใช่มั้ย?
สัมนักขา
ผมแอบเปลี่ยนชื่อนางซะแล้ว พวกเขาจะตามมาเล่นงานผมแน่ๆ
นางสัมนักขา มีจมูกที่น่าเกลียดมาก
สัมนักขา แต่นางเป็นน้องสาวของราพณาสูร
ท่านราพณาสูร!
พระรามได้ฆ่าปิศาจรากษสของท่านในป่า
ท่านจะต้องแก้แค้น!
อย่าเลย นายท่าน
พระรามมีฤทธิ์มาก
น้องรัก
เจ้าไม่ควรรบกวนข้า ด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่องเช่นนี้
ท่านราพณาสูร พี่ข้า
ท่านได้เห็นนางสีดา มเหสีของพระรามแล้วหรือ?
นางเป็นสาวงามที่สุดในปฐพี
ผิวของนางนวลผ่องดุจดอกบัวบาน
ตาของนางเหมือนบึงบัว
มือของนางเหมือน เอ่อ ดอกบัว
หน้าอกของนางเหมือนดอกบัว ที่ใหญ่ กลม กระชับ และฉ่ำ!
จงทำให้นางเป็นมเหสีของท่านเถิด ท่านราพณาสูร
ชิงนางมาจากพระรามเสีย!
อย่าเลย นายท่าน!
อย่าได้ขัดขวางข้า เจ้ามารีศ
เจ้าจะต้องช่วยข้า
จงแปลงการเป็น กวางทองไปล่อไอ้ราม
เมื่อนางสีดาอยู่ตามลำพัง
ข้าจะจับนางมา!
นางสีดาจะต้องเป็นของข้า!
ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า!
ช่างเป็นกวางทองที่สวยอะไรอย่างนี้!
โอ้ ท่านราม ท่านจะจับมันให้ข้าได้มั้ย?
ไม่รู้สิสีดา มันอาจจะเป็นแผนลวงก็ได้!
โอ้ท่านราม ได้โปรด
ก็ได้ สีดา เจ้าขอในสิ่งเล็กน้อย แต่ได้ทำอะไรให้ข้ามากมาย
แต่จงสัญญาว่าจะไม่ไปจากกระท่อม ในขณะที่ข้าไม่อยู่
ในป่านั้นอันตราย
ข้าสัญญา!
โอ้ท่านราม ข้ารักท่าน!
ข้ารักเจ้า สีดา
ความรักเคยทำให้ฉันตาบอด แต่ตอนนี้ความรักก็เมตตาฉัน
และทำให้ตาของฉันมองเห็นทุกสิ่ง
ตั้งแต่มีความรัก ชีวิตเป็นดั่งเกม
ที่ฉันได้พบแต่สิ่งดีๆ ที่ไม่คาดคิด
ฉันไม่เคยรู้มาก่อนเลย ว่ามันจะดีถึงเพียงนี้
เป็นทาสของผู้ที่เป็นโลกทั้งโลกของฉัน
ฉันรักเขาตั้งแต่แรกพบ และลึกซึ้งจนถึงหัวใจของเขา
ฉันรู้ว่าเขารักฉัน มันไม่มีเหตุผล
และเมื่อเขาบอกว่าเขาอยู่ไม่ได้หากไม่มีฉัน
จะมีอะไรที่ฉันทำเพื่อเขาไม่ได้?
เขาไม่ได้เป็นเทวดาหรือนักบุญ แต่ก็ไม่เห็นต่างกันตรงไหนที่เขาไม่ได้เป็น
ทุกความผิดพลาดของเขา ฉันรู้ว่าเขาจะผ่านมันไปได้
ฉันจะจริงใจกับเขา จะไม่ทำให้เขาระแวงฉันเลย
จะมีอะไรที่ฉันทำเพื่อเขาไม่ได้?
โอ้ เมื่อฉันได้พักพิงกายที่อ่อนล้า ลงบนหัวไหล่ของเขา
ฉันหลับตาลง และอยากจะหยุดวัยของฉันไว้
ฉันจะไม่ปล่อยให้เขาโดดเดี่ยว ฉันจะร่วมทุกข์ร่วมสุขกับเขา
ฉันรักเขามากกว่าใครจะรักได้
ฉันเป็นเพียงเด็กน้อยเมื่อเขาโอบกอดฉันไว้
จะมีอะไรที่ฉันทำเพื่อเขาไม่ได้?
ฉันจะไม่ปล่อยให้เขาโดดเดี่ยว ฉันจะร่วมทุกข์ร่วมสุขกับเขา
ฉันรักเขามากกว่ารักตัวเอง
ฉันเป็นเพียงเด็กน้อยเมื่อเขาโอบกอดฉันไว้
จะมีอะไรที่ฉันทำเพื่อเขาไม่ได้?
ไม่มีอะไรที่ฉันทำเพื่อเขาไม่ได้
เอวัง!
คุณรู้สินะ ว่านางสีดาทำอะไรในตอนนั้น?
ที่นางทำคือการทิ้งร่องรอยเอาไว้ โดยการทิ้งเครื่องประดับลงมา
ตลอดทาง
ซึ่งจะทำให้พวกเขาตามหานางจนเจอได้
ทิ้งเป็นทางจนถึงกรุงลงกาเลย
นางต้องทิ้งเครื่องประดับกี่ครั้งกัน?
นางต้องใส่เครื่องประดับมากมาย ทั้งๆที่อยู่ในป่า
ฉันหมายถึง ไม่ใช่หรอก จำได้มั้ย นางไม่ได้สวมเครื่องประดับเพราะนางละทิ้งสมบัติทุกอย่าง
ก่อนออกจากอโยธยา และนางใส่ชุด - - โอ้ นางทิ้งทุกอย่างเลยเหรอ?
ใช่ แต่งตัวแบบสันยาสี
อย่าจับผิดเรื่องพวกนี้ดีกว่า
นางจากไปแล้ว
ข้าบอกนางแล้วว่าอย่าไปจากกระท่อม!
โอ้ ข้าจะไปตามหาเธอได้ที่ไหน?
สีดา! สีดา!
โอ้ สีดา เกิดอะไรขึ้นกับเจ้า?
อันที่จริง ต้นกำเนิดของหนุมาน...
ปิศาจพวกนี้กำลังทำลายโลกมนุษย์
แล้วก็ตามคาด เหล่าเทพและทุกๆคนไปเข้าเฝ้าพระวิศณุ
แล้วก็ร้องว่า "ช่วยพวกเราด้วย ช่วยพวกเราด้วย!"
พระวิศณุจึงตอบว่า ท่านจะไปเกิดเป็นพระราม
แต่ก็ได้ไปเกิดเป็นกฤษณะด้วย ตรงนี้สับสนมาก
เป็นการอวตาร ทั้งหมด 10 ชาติด้วยกัน
ดังนั้น...ชาติที่ 10 เป็นชาติสุดท้าย ซึ่งยังมาไม่ถึง
ยังไงก็ตาม นี่ล่ะที่เขาบอกว่าจะทำ
พระศิวะจะไปเกิด
เป็นผู้ช่วย ดังนั้นพระศิวะ...
จริงๆแล้วหนุมานเป็นร่างอวตารชาตินึงของพระศิวะ
โอ้ ผมไม่เคยมารู้มาก่อนเลยนะ - ฉันก็เพิ่งรู้นี่แหละ
ดังนั้น หนุมานจึงไปเกิดด้วยวัตถุประสงค์เฉพาะ
คือไปพบพระราม
และช่วยเขา นั่นล่ะคือเหตุผลของการไปเกิดล่ะ
ข้าจะช่วยท่าน
เจ้าเป็นใคร?
ข้าคือหนุมาน
นักรบวานร!
วายุบุตร!
ข้าคือราม เจ้าชายแห่งอโยธยา
เราจงร่วมมือกัน
ข้าจะเป็นผู้รับใช้ท่านตลอดไป
งั้นเจ้าจงออกตามหานางสีดา!
ฮัลโหล?
นี่ผมเองนะ
เดฟ! คุณอยู่ที่ไหน?
ตริวันดรัมน่ะ อยู่ที่บ้าน
คุณมีโทรศัพท์บ้านด้วยเหรอ?
แน่นอน
คุณไปตั้งเดือนนึงแล้ว แต่ไม่เคยอีเมลมาบอกเบอร์โทรคุณเลย
ผมไม่ได้ส่งเหรอ? นี่ ผมมีข่าวดีล่ะ
พวกเขาต่อสัญญาผมไปอีกปีนึงล่ะ!
อะไรนะ อีกปีนึงเหรอ? ไหนคุณบอกว่าจะกลับมาใน 6 เดือนไง
แต่ผมชอบที่นี่นะ
แล้วชั้นล่ะ? แล้วเจ้าเลกซี่ล่ะ?
แล้วอพาร์ทเมนต์ของเราล่ะ?
แล้วเรื่องของเราล่ะ?
อย่าร้องไห้สิ นีน่า
ผมรักคุณนะ
คุณมาที่นี่ก็ได้...
นางนั่งอยู่ใต้ต้นไม้
แล้วก็ร้องไห้
แล้วก็คิดถึงพระราม
สวดมนต์ถึงพระราม
แล้วก็มีพวกปิศาจฝ่ายร้าย
ก็เหมือนในหนังหรือละคร ที่พวกเราเคยดูนั่นแหละ
พวกฝ่ายร้ายก็มาทำให้นางกลัว นางจึงสวดวิงวอนพระราม
แต่ก็มีผู้หญิงคนหนึ่ง
เป็นผู้หญิงหรือปิศาจ อะไรก็ช่างเถอะ ที่ควรจะมามาปกป้องนาง ก็เกิดประหลาดใจ
ในความเทิดทูนพระรามของนาง
ราพณาสูรจึงมาหา และบอกกับนางว่า
"ไอ้รามมันทำอะไรให้เจ้าได้ บลา บลา บลา ที่ข้าทำไม่ได้กัน?"
แต่นางก็ยังคงพูดว่า "ท่านรามจะมาที่นี่ และแกยังมีโอกาสครั้งสุดท้าย"
"เพราะถ้าเขามาที่นี่แล้วล่ะก็ รู้มั้ย?
แกเตรียมตัวเดือดร้อนได้"
ข้ารักเจ้านะ สีดา
เจ้าจะต้องเป็นมเหสีของข้า
ไม่มีทาง
ข้ารักเพียงท่านรามเท่านั้น
ข้าคือภรรยาโดยจิตวิญญาณของชายคนหนึ่ง โดยถือความบริสุทธิ์และปฏิบัติพรหมจรรย์
ข้าเป็นของท่านราม เหมือนแสงอาทิตย์เป็นของดวงอาทิตย์
จงคืนข้าให้กับท่านราม ไม่เช่นนั้นเจ้าจะต้องได้สดับเสียงศรพรหมมาศ
ที่มีเสียงดุจสายฟ้าของพระอินทร์!
บุรุษใดยิ่งพูดดีกับสตรีแล้ว
ก็ย่อมถูกสตรีนั้นเชือดเฉือนด้วยวาจา!
เจ้ามีเวลาตัดสินใจสองเดือน สาวน้อย
แล้วเจ้าจะต้องเป็นเมียข้า!
และถ้าเจ้าไม่ตกลง
ปิศาจรากษสของข้าจะฆ่าเจ้า เพื่อเป็นอาหารเช้าของข้า
ดวงตาสีเหลืองอันน่าเกลียดของเจ้า จะหลุดออกจากหัว หากเจ้ายังจ้องข้า ด้วยสายตาอันเปี่ยมด้วยราคจิต เจ้าราพณาสูร
สาเหตุเดียวที่ข้าไม่เผาเจ้า ให้เป็นจุณด้วยอิทธิฤทธิ์ของข้าเอง
ก็เพราะท่านรามไม่ได้สั่งข้าให้ทำ
เมื่อคำคืนมาเยือน และฉันควรจะนอนอยู่ในเตียง
ถ้าคุณหันมามอง จะพบว่าฉันกำลังร้องไห้
ที่รักของฉันปล่อยให้ฉันต้องเดียวดาย เขาบอกว่าจะกลับมา แต่ไม่ได้บอกว่าเมื่อไหร่
คืนแล้วคืนเล่าที่ฉันได้แต่ร้องไห้ ที่รัก เมื่อไหร่ที่เธอจะกลับมาบ้าน?
กลับมาได้ไหมที่รัก ฉันเหงาเหลือเกิน
ไม่มีใครมาแทนที่ของเธอได้
บ้านดูไร้ความหมายเมื่อขาดเธอไป
ไม่จำเป็นต้องเคาะประตู ประตูนั้นเปิดรอเธออยู่แล้ว
ได้โปรด ที่รัก
นาฬิกาก็ยังคงเดินต่อไป ที่รัก เธอจะกลับมาได้ไหม
เธอจะต้องเดินทางนานขนาดนั้นเชียวหรือ?
มีคนอื่นอีกหลายคน ที่วนเวียนเข้ามา
ฉันไม่ใจอ่อนหรอก แต่ก็เริ่มรู้สึกว่าอาจจะเปลี่ยนใจ
ที่รัก เธอจะกลับมาได้ไหม?
ได้โปรด ที่รัก
นาฬิกาก็ยังคงเดินต่อไป ที่รัก เธอจะกลับมาได้ไหม
เธอจะต้องเดินทางนานขนาดนั้นเชียวหรือ?
มีคนอื่นอีกหลายคน ที่วนเวียนเข้ามา
ฉันไม่ใจอ่อนหรอก แต่ก็เริ่มรู้สึกว่าอาจจะเปลี่ยนใจ
ที่รัก เธอจะกลับมาได้ไหม?
เอวัง!
แต่นางก็มีส่วนผิดอยู่เหมือนกันนะ
อันที่จริงนางควรจะกลับไปพร้อมกับหนุมาน
เพราะมัวคิดว่า "ยังไงพระรามก็ต้องมาช่วย"
ทั้งที่ตัวก็ไม่ได้ใหญ่อะไรนี่
แค่กระโดดขึ้นหลังลิง
กลับบ้าน ชิวๆ
จะได้ไม่ต้องมีใครตายไง จริงมั้ย?
เป็นไปได้ว่านางอาจจะยังไม่ไว้ใจเจ้าลิงก็ได้นี่?
เป็นไปได้นะ
ไม่หรอก ชั้นว่านางน่ะไว้ใจเจ้าลิงแน่นอน
แต่นางอยากให้พระรามมาหามากกว่า
โอเค ก็ประมาณว่า "ท่านต้องพิสูจน์ให้ข้าเห็นสิ!"
"แสดงฝีมือหน่อย!" -แต่ว่า- -นางก็รู้-
โทษที เชิญต่อ- แต่นางก็อยากกำจัดปิศาจราพณาสูรด้วย
ถึงอยากให้พระรามมาจัดการไงล่ะ -
โอเค งั้นทำไมไม่กลับไปก่อน
ราพณาสูรก็จะไม่มีตัวประกัน แล้วก็จัดการซะเลย
อาจจะเป็นเพราะนางอยากสรรเสริญพระราม ถึงต้องให้พระรามทำแบบนั้น
ประมาณว่า "เขาจะต้องมา แล้วก็จัดการทุกอย่างให้เรียบร้อยได้"
"เพราะเขาเป็นฝ่ายธรรมะ เขาจะกำจัดราพณาสูร แล้วก็..."
ยังไงซะ- นางก็เป็นผู้หญิงกระหายเลือดสินะ
ให้เช่าช่วง: ผู้เช่าต้องรักแมว อพาร์ทเมนต์ห้องนอนเดี่ยว ที่ซานฟรานซิสโก ตั้งแต่ 1 มิย. จนถึงปีหน้า ต้องรักและดูแลเจ้าแมวเลกซี่ของเราด้วย
แต่ผมสงสัยอยู่อย่างนะ พวกนั้นเป็นลิงเหรอ? เพราะว่าพวกเขา-
พวกเขาบินได้-
ไม่ใช่ลิงหรอก อืม เท่าที่ผมเข้าใจนะ พวกเขาจะต่างจากลิงทั่วไป
ประมาณว่า ลิงเป็นสปีชีส์นึง
แล้ววานรก็เป็นอีกสปีชีส์นึง
เป็นพวกครึ่งคนครึ่งลิง
โอเค เพราะพวกเขามีหางด้วย
ถูกต้อง แต่พวกเขาไม่มี...
ใช่ ผมว่าหางแล้วก็...
พวกเขาเป็นพันธุ์ผสม... พวกครึ่งลิงน่ะ ถ้าไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น
ใช่ แต่นั่นล่ะสิ่งที่กองทัพนั้นเป็น
เพราะไม่งั้นแล้วก็จะมีแค่สองพี่น้อง ไม่มีกองทัพลิง
สองพี่น้อง แล้วก็กองทัพใหญ่ของสุครีพ เป็นพวก...
เสนาวานร เสนาวานร ใช่
หนุมาน! จงจัดเตรียมกองทัพลิง
เราจะข้ามทะเลไปยังกรุงลงกา และช่วยสีดา
ได้พะย่ะค่ะ เราจะเคลื่อนพล ณ บัดนี้!
เสียงใครเคาะประตูนะ? อย่ารอข้างนอกเลย เข้ามาเถอะ!
เช้านี้รู้สึกแปลกจัง
วันนี้คงมีเรื่องดีๆเกิดขึ้นแน่เลย
ได้ยินเสียงแว่วมา ฉันไม่ทันตั้งตัว
รู้สึกว่าวันนี้จะโชคดีแน่ๆ!
เอ๊ะ หรือว่าจะเป็น เสียงของใครบางคนที่กลับมาหาฉัน
นั่นเสียงใครเคาะอยู่ที่ประตู?
ฉันรอมานานเหลือเกิน ถ้าไม่ใช่อย่างที่คิด ฉันคงผิดหวังมาก
นั่นเสียงใครเคาะอยู่ที่ประตู?
ฉันรู้ว่าคงไม่ใช่ไปรษณีย์ คนส่งถ่าน หรือคนส่งน้ำแข็ง เพราะวันนี้เขาได้มาแล้ว
ไม่ใช่คนขายของชำ คนขายเนื้อ คนขายขนมปัง เพราะเขาไม่ได้เคาะแบบนี้
ถ้านอกประตูนั่นเป็นที่รักของฉัน หัวใจฉันก็เตรียมต้อนรับเขาอยู่แล้ว
นั่นเสียงใครเคาะอยู่ที่ประตู?
โอ้ ดีจัง ดูเหมือนว่าจะมีใครมาเยี่ยม
นั่นเสียงใครเคาะอยู่ที่ประตู?
เห็นเวลามั้ย? นี่แปดโมงแล้ว ฟังดูคล้ายเสียงเคาะที่คุ้นหู
นั่นเสียงใครเคาะอยู่ที่ประตู?
หวังว่าจะไม่ใช่คนส่งนม คนส่งแก๊ส หรือคนส่งขนมปังจะมาเก็บเงิน
หวังว่าคงไม่ใช่คนส่งนมหรือไข่ จะมาวางบิลหรอกนะ
ถ้านั่นเป็นที่รักของฉัน ฉันจะล็อคประตูขังเขาไว้ แล้วทิ้งกุญแจไป
นั่นเสียงใครเคาะอยู่ที่ประตู?
ไม่ใช่ช่างประปา พ่อค้าเร่ หรือช่างทำผม เพราะฉันจ่ายเงินเขาแล้ว
หวังว่าคงไม่ใช่หมอหรือหมอฟัน พวกเขารักษาฉันไม่ได้หรอก
ถ้านั่นเป็นคนที่ฉันรู้จัก ฉันจะทำให้เขารู้สึกเหมือนอยู่บ้าน
นั่นเสียงใครเคาะอยู่ที่ประตู?
เอวัง!
เดฟ!
โอ้ เดฟ!
เราอยู่ในอินเดียนะ เขาห้ามจูบในที่สาธารณะ
เอ่อ เอาล่ะ
ราตรีสวัสดิ์นะ
อนิจจา
ผมรู้ว่าจากนั้นเขาทำอะไร เขาทำอะไรหลังจากพบนางที่กรุงลงกา
กอดและจูบนาง...
ฉันไม่คิดอย่างนั้นนะ เขาเย็นชามาก
ทำไมเขาถึงเย็นชากับสีดาล่ะ?
ผมก็จำไม่ค่อยได้นะ อันที่จริงผมไม่ค่อยแน่ใจตรงส่วนนี้...
คุณอาจคิดไปเองก็ได้...
เจ้าได้มาอยู่ในบ้านของชายอื่น เจ้าไม่เหมาะจะเป็นมเหสีของข้าอีกต่อไป
อะไรนะ?
ข้าได้ทำตามหน้าที่ คือช่วยเจ้าให้ปลอดภัยจากศัตรูแล้ว
และได้ล้างแค้นสิ่งที่มันทำไว้กับข้า
ข้าเคลือบแคลงในตัวเจ้า และพฤติกรรมของเจ้ายิ่งนัก
เจ้าราพณาสูรรู้ถึง ความงามของเจ้าเป็นอย่างดี
ใยจะปล่อยให้เจ้าอยู่ที่นี่เป็นเวลานาน โดยไม่แตะต้องตัวเจ้า
ยิ่งเห็นเจ้าข้ายิ่งผิดหวัง
เจ้าจะไปที่ใดก็ได้ตามใจต้องการ
ข้าไม่มีประโยชน์สำหรับเจ้าอีกแล้ว สีดา
ถ้าข้ารู้ว่าเรื่องจะเป็นแบบนี้
ข้าจะฆ่าตัวตายเสียก่อน ท่านจะได้ไม่ต้องทำสงครามครั้งนี้
เช่นนั้นโปรดตั้งเชิงตะกอนให้ข้า
ข้าไม่สามารถมีชีวิตอยู่ต่อไปได้
ทั้งที่ข้ายังรักษาพรหมจรรย์ แต่กลับถูกสามีปฏิเสธ
เห็นได้ชัดว่าเขาสงสัยในความ เอ่อ...
บริสุทธิ์น่ะ
ผมคิดว่าความเชื่อ เกี่ยวกับความบริสุทธิ์เนี่ย...แปลก
มันน่าพิลึกนะ ไม่มีใครยกย่องราพณาสูรที่ไม่ได้ขืนใจ...
ผมหมายถึง ผมรู้ว่าเรา ไม่ควรยกย่องใครเรื่องแบบนั้น แต่ว่า
จะเกิดอะไรขึ้น ถ้าเขาข่มขืนนาง?
ใช่ หมายถึงในแง่ฝ่ายเลว? -ใช่แล้ว-
ผมหมายถึง เราคาดหวังว่าฝ่ายเลว ก็จะต้องทำเรื่องเลวๆ
แต่สำหรับราพณาสูร ประมาณว่า "ถ้าเจ้าไม่มาหาข้าด้วยความเต็มใจ ข้าก็จะไม่แตะต้องเจ้า" -ถูกต้อง-
"ข้าจะไม่บังคับเจ้าให้เข้ามาในบ้าน" -ใช่-
"ข้าจะไม่ขืนใจเจ้า..."
งั้นเขาก็ไม่ได้มีอะไรกับนางสีดาใช่มั้ย?
เปล่า นางสีดาก็ได้พิสูจน์ตั้งหลายครั้ง
ด้วยการลุยไฟ
เธอใจร้ายกับฉัน
ทำไมเธอต้องใจร้ายกับฉันด้วย?
ได้โปรดที่รัก ดูเหมือนว่าเธอ
จะชอบเห็นฉันร้องไห้ ฉันไม่รู้ว่าทำไม
ฉันอยู่ที่บ้าน แต่ละคืนที่เธอบอกว่าจะโทรมาหา
แต่เธอก็ไม่โทรมา ปล่อยให้ฉันอยู่คนเดียว
ร้องเพลงเศร้าและได้แต่ถอนใจ
เธอเย็นชากับฉันทุกวัน
เธอต่อว่าฉันประจำ
เวลาที่ใครอยู่ใกล้ฉัน ที่รัก
เธอคงสนุกที่ได้ใจร้ายกับฉัน เธอไม่ควรเลย
โอ้ เธอไม่เห็นหรือ ว่าเธอสำคัญกับฉันเพียงใด
ที่รัก ฉันรักเธอ เธอเป็นทุกสิ่งสำหรับฉัน
แต่ฉันกลัวว่าเธอจะไม่ใส่ใจฉันเลย
เธอไม่เคยแสดงออกให้ฉันรู้
ทุกคนบอกว่าฉันโง่
ที่เฝ้าร่ำหาแต่เธอตลอดเวลา ทำไมเธอต้องทำแบบนั้นด้วย?
เธอใจร้ายกับฉัน ทำไมเธอต้องใจร้ายกับฉันด้วย
โอที่รัก ดูเหมือนว่าเธอ จะชอบเห็นฉันร้องไห้
โปรดบอกฉันได้ไหมว่าทำไม
ฉันอยู่ที่บ้าน แต่ละคืนที่เธอบอกว่าจะโทรมาหา
แต่เธอก็ไม่โทรมา ปล่อยให้ฉันร้องเพลงเศร้าและได้แต่ถอนใจ
เธอเย็นชากับฉันทุกวัน
เธอต่อว่าฉันประจำ เวลาที่ใครอยู่ใกล้ฉัน ที่รัก
เธอคงสนุกที่ได้ใจร้ายกับฉัน เธอไม่เห็นหรือว่าเธอทำกับฉันอย่างไร
โปรดบอกฉันได้ไหม ว่าทำไมเธอต้องใจร้ายกับฉันด้วย
เอวัง!
แต่เขาก็ยังไม่ค่อยมั่นใจ ดูเหมือนว่า
หลังจากที่นางผ่านพิธีลุยไฟแล้ว
ชั้นหมายถึงมันคล้ายกับ-
ไม่นะ ผมว่าเขามั่นใจแล้วล่ะ แต่เป็นเพราะ ความกดดันเพราะเป็นเจ้าชาย
เรื่องเกิดหลังจากนั้น เรื่องของคนรับจ้างซักผ้า -ใช่ เพราะคนรับจ้างซักผ้า-
เขามั่นใจน่ะแหละ เพราะดูไม่เหมือนว่าเขาสงสัยนางเลย
ประมาณว่า "โอเค เจ้าบริสุทธิ์"
และผมคิดว่าเขากอดนางด้วย แล้วมีบุปผาสวรรค์ร่วงลงมา หรืออะไรทำนองนั้น
อุ๊บส์ ข้าคิดว่าผลคือเจ้าบริสุทธิ์นะ
เจ้าจะให้อภัยข้าได้ไหม สีดา?
แน่นอนท่านราม ข้ามีชีวิตอยู่เพื่อท่านเท่านั้น
เฮ้ พวกเขาอยากให้ฉันเข้าร่วมประชุมมากนะ ถึงขนาดจะออกค่าตั๋วไปนิวยอร์กให้ด้วย
5 วัน ทุกอย่างฟรีหมด!
เยี่ยมเลย คุณต้องสนุกมากแน่ๆ
เจอกันอาทิตย์หน้านะคะ
ไม่ใช่ๆ มันเป็นเกวียน แบบที่บินได้ พระเจ้าส่งเกวียนมาให้
ผมไม่รู้นะ มันเป็นอะไรซักอย่าง -รถไฟของญี่ปุ่นมั้ง!-
ผมเข้าใจว่ามันเป็นอะไรที่เจ๋งมากนะ
ทำนองว่าเป็นเครื่องบินลำแรกของโลก หรืออะไรทำนองนั้นล่ะ
มันเหมือนกับว่า - เหมือนกับอยู่บนหลังของนก
ผมคิดว่าพวกเขาขี่นกกลับไป
ขี่นกใช่มั้ย?
ผมว่ามันเป็นอะไรบางอย่างที่บินได้น่ะ
พวกเขานั่งพรมเหมือนอาละดินไง
ไม่ๆ มันเป็นสิ่งก่อสร้างที่มีรายละเอียดนะ
ปุษปกน่ะ!
นั่นล่ะที่พวกเค้าใช้เดินทางกลับ เกวียนบินได้ -ปุษปกวิมานไง
งั้นนั่นก็เป็นเครื่องบินจัมโบ้เจ็ต ของอินเดียเลยสินะ
แล้วก็มีหนังเรื่องนึงด้วย เป็นหนังเงียบ
แต่นั่นล่ะคือสิ่งที่ผมจะบอก คือเจ้าพาหนะนี้ล่ะ
มันไม่ใช่นก- -ปุษปกวิมาน -ใช่เลย -ใช่แล้ว
ผมรู้สึกว่าในเนื้อเรื่องช่วงนี้ เวลากำลังจะผ่านไปครบ 14 ปีแล้ว
พวกเขาก็เลยหาทางกลับให้เร็วที่สุด
จะเป็นอะไรไป ถ้าเธอต้องเจอกับวันที่ฝนตก
ได้ยินแต่เสียงฝนพรำ?
เธอไม่ควรจะเศร้าเพราะฝนตกหรอกนะ
เพราะมีสิ่งดีๆ รออยู่ในท้ายที่สุด
จงเผชิญหน้ากับปัญหา เพราะเสียงพร่ำบ่นมิได้ช่วยอะไร
หากเธออยากเห็นรุ้งงาม ก็ต้องทนผ่านสายฝนไปให้ได้
ความสุขที่รออยู่จะมากเป็นสองเท่า หากแลกมาด้วยความเจ็บปวดเล็กน้อย
หากเธออยากเห็นสายรุ้ง ก็ต้องทนผ่านสายฝนไปให้ได้
จะเป็นอย่างไรถ้าคู่รักของเธอหมางเมิน บางครั้งพวกเขาก็เป็นแบบนั้น
และเมื่อเธอขอคืนดีด้วยการจูบ นั่นทำให้ฉันถึงกับใจสั่น
ความเศร้าจบลงด้วยความสุข หยาดฝนมิได้ไร้ความหมาย
หากเธออยากเห็นรุ้งงาม ก็ต้องทนผ่านสายฝนไปให้ได้
เฝ้ารอวันที่ฟ้าเป็นใจ ดวงอาทิตย์จะสดใสอีกครั้ง
หากเธออยากเห็นรุ้งงาม ก็ต้องทนผ่านสายฝนไปให้ได้
จงรวบรวมสติ ร้องเพลงด้วยความสุข
หากเธออยากเห็นรุ้งงาม ก็ต้องทนผ่านสายฝนไปให้ได้
หากดวงดาวแห่งโชคละทิ้งเธอไป หากมันเป็นคืนที่ไร้แสงใดนำทาง
แม้เธอจะอ้างว้าง เธอจงหัวเราะให้กับมัน
ยิ้มให้ความสูญเสีย เพื่อรับสิ่งดีๆ กลับคืนมา
หากเธออยากเห็นรุ้งงาม ก็ต้องทนผ่านสายฝนไปให้ได้
เอวัง!
นีน่าที่รัก, ไม่ต้องกลับมาอีกแล้วนะ รัก, เดฟ
ท่านราม ข้าท้อง!
นั่นวิเศษมาก ที่รักของข้า
บางทีพวกเขาอาจจะเป็นพวกชอบ ทำกิจกรรมบนที่สูงๆ บนปุษปกวิมาน
เราไม่รู้ว่าจริงๆแล้วนางท้องเมื่อไหร่แน่- -ภายหลังจากนั้นไม่นาน นั่นล่ะสาเหตุ
ก็อาจเชื่อได้ว่า คงไม่ได้ท้องเพราะพระราม
แต่ผมว่าน่าจะใช่ระรามนะ -โธ่เอ๊ย พระรามนั่นแหละ
ข้าไม่เหมือนพระรามหรอกนะ ที่จะรับได้ ถ้าเมียไปนอนอยู่ที่บ้านชายอื่น!
ไม่ใช่ แต่นั่นล่ะสิ่งที่เกิดขึ้นกับคนรับจ้างซักผ้า -เป็นเรื่องของคนรับจ้างซักผ้า
คุณรู้นี่ เรื่องคนรับจ้างซักผ้า- ใช่ เขาว่ากันว่า-
เมียของคนรับจ้างซักผ้าไปอยู่กับผู้ชายอีกคน แล้วเมื่อนางกลับมา
เขาพูดว่า "เจ้าคิดว่าข้าจะเหมือนพระรามหรือ ที่รับได้หลังจากที่นางสีดา..."
คุณว่าคนรับจ้างซักผ้าพูดถูกมั้ย? เขาเป็นคนซักผ้า- -และเมื่อข่าวนั้นมาถึงพระราม-
พระรามจึงพูดว่า "ข้าจะปกครงไม่ได้ หากประชาชนไม่ศรัทธาข้า เจ้าจึงต้อง..."
อันที่จริงนั่นเป็นตอนที่เขาขับไล่นางสีดา โทษที ถูกต้อง
เอ่อ นี่ สีดา
เจ้าต้องการออกเดินทางบ้างไหม?
แต่เราก็เพิ่งมาถึงนี่เอง
ใช่ เหมาะแล้ว จงเตรียมตัวได้
ลักษมณ์น้องข้า พฤติกรรมอันน่าสงสัย ของนาง ทำให้ตัวข้าถูกผู้คนสงสัยไปด้วย
จงพาสีดาไปยังป่า แล้วทิ้งนางไว้ที่นั่น
ขาให้นางอยู่ในอาณาจักรไม่ได้อีกต่อไป
ผมว่าเป็นเพราะเขาเป็นกษัตริย์ จึงจำเป็นต้องทำ...
ถ้าผู้ชายทั่วไปทำอย่างนั้นกับเมียล่ะก็
กษัตริย์ก็ไม่น่าจะละเว้นเช่นกัน คงต้องทำเหมือนกัน
ผมเชื่อว่าเขาไม่ได้ขับไล่นาง เพราะไม่เชื่อเรื่องความบริสุทธิ์หรอกนะ
แต่เพราะเขาบอกว่า เมื่อเป็นกษัตริย์
ประชาชนก็ต้องศรัทธาในตัวเขา ซึ่งเขาจะได้รับการศรัทธาไม่ได้-
ชั้นว่าอันที่จริงเขาก็ยังสงสัยนาง ในเรื่องนั้นอยู่ ชั้นหมายถึง
เหตุผลก็คือเพราะเขา รักษาพรหมจรรย์ อย่างที่เขาเล่ากันมา
แล้วคุณก็รู้ว่าเขาต้อง รักษาสัญญาที่ให้ไว้กับพระบิดา
แล้วก็ประชาชนของเขา อาณาจักรของเขา
แต่ชั้นคิดว่าเขาสงสัยเรื่องนี้ตลอดมา ว่านางอาจจะไม่บริสุทธิ์
วันนี้ฉันรู้สึกแย่จัง สงสัยจะไม่สบายหนัก
รู้สึกแย่เหลือเกิน คงจะไม่สบายจริงๆ
แถมยังกลัวว่าที่รักของฉันจะหมางเมิน
ผ่านไปวันแล้ววันเล่า ฉันยังจมอยู่ในความเศร้านี้
วันแล้ววันเล่า ฉันนึกหวั่นในข่าวลือที่ได้ยิน
กลัวว่าต้องเสียที่รักของฉันไป
พร่ำเพ้อถึงแต่เขา ฉันรักเขาเหลือเกิน ถึงแม้เขาจะโหดร้ายกับฉันขนาดไหน
เขาเป็นผู้ชายประเภทที่ ต้องการผู้หญิงอย่างฉัน
ฉันคงตายหากที่รักของฉันต้องจากไป ถ้าฉันตายไปแล้วเขาจะอยู่ที่ใด?
ผู้ชายแบบเขา ต้องการผู้หญิงอย่างฉัน
ไม่รู้เหตุผล ว่าทำไมเขาถึง ไม่ใยดีฉันอีกแล้ว ฉันทำอะไรผิดไป?
เมื่อเขาไม่สบายใจ ฉันยิ่งรู้สึกแย่มากขึ้น ฉันไม่ควรต้องถูกมองอย่างนั้น
พร่ำเพ้อถึงแต่เขา เขากำลังจะจากฉันไป ฉันกลัวเหลือเกิน
ผู้ชายแบบเขา ต้องการผู้หญิงอย่างฉัน
ไม่รู้เหตุผล ว่าทำไมเขาถึง ไม่ใยดีฉันอีกแล้ว ฉันทำอะไรผิดไป?
เมื่อเขาไม่สบายใจ ฉันยิ่งรู้สึกแย่มากขึ้น ฉันไม่ควรต้องถูกมองอย่างนั้น
พร่ำเพ้อถึงแต่เขา เขากำลังจะจากฉันไป ฉันกลัวเหลือเกิน
ผู้ชายแบบเขา ต้องการผู้หญิงอย่างฉัน
ฉันคงทำบาปทำกรรมไว้หนักหนาในชาติก่อน ชาตินี้จึงต้องทนทุกข์เพียงนี้
ถ้าเด็กในท้องนี้ไม่ใช่ลูกของท่านรามแล้วล่ะก็ ข้ากระโดดน้ำตายไปแล้ว
เป็นที่รู้กันว่านางท้อง- -ในภายหลัง
ไม่ ตอนที่นางถูกเนรเทศ และนางกลับไปอยู่ในป่าอีกครั้ง
ในป่า นางได้พบกับฤาษีตนนั้น -วาลมิกิ -วาลมิกิ โทษที
จึงเป็นสาเหตุที่ทำให้ฤาษีวาลมิกิเขียน รามายานะขึ้น เพราะได้ฟังเรื่องจากนางสีดา
ฉันเป็นเพียงผู้หญิง ลำพังคนเดียว ได้แต่เฝ้ามองสายน้ำไหล
ฉันเป็นเพียงผู้หญิง แค่คนธรรมดาคนนึง คนที่เขาควรรู้สึกผิดในสิ่งที่ทำไว้ให้
ฉันตื่นมาในตอนเช้า ตั้งแต่เช้ามืด
โดยไม่มีวี่แววใดๆ จู่ๆเขาก็จากไป
ทำไมเขาต้องไป? เขาทิ้งฉันลงได้อย่างไร? เขาไม่เคยทำแบบนี้
ช่างเศร้านัก เศร้าเหลือเกิน
เห็นน้ำตาของฉันแล้วเธอคงรู้
เศร้าเหลือเกิน เธอก็คงเป็นเหมือนกัน
ถ้าอนาคตที่เธอฝันไว้กับคนรัก พังทลายลง
ครั้งหนึ่ง ฉันเป็นหนึ่งเดียวของเขา
แต่ตอนนี้ฉันต้องเศร้าเพียงลำพัง
วันแห่งความสุขได้ผ่านไป
พร้อมกับเขาที่จากไป มันจบลงแล้ว ฉันดูเศร้าใช่ไหม
เศร้าเหมือนฟ้าที่หม่นหมอง
เธออาจสงสัย น้ำตาในตาของฉันบอกอะไรกับเธอ?
ไม่มีใครเข้าใจความรู้สึกนั้น
ฮือ ฮือ ฮือ
อนาคตที่ฉันฝันไว้กับคนรัก พังทลายลงแล้ว
ครั้งหนึ่ง ฉันเป็นหนึ่งเดียวของเขา
แต่ตอนนี้ฉันต้องเศร้าเพียงลำพัง
วันแห่งความสุขได้ผ่านไป
ผ่านไปพร้อมกับเขาที่จากฉันไป มันจบลงแล้ว
เขาจากไปแล้ว มันจบลงแล้ว ฉันดูเศร้าใช่ไหม
ยังไงก็ตาม พระลพ และพระกุศ หรือพระลวะ และพระมงกุฎ
ถือกำเนิดจากนางสีดาในป่านั้น
ได้ศึกษาวิชาจากฤาษีวาลมิกิ
ที่ได้สอนพวกเขา ให้ร้องเพลงเพื่อบูชาพระราม
เจ้าลพ เจ้ากุศ จงร้องเพลงบูชาพระรามเถิด
พระรามเจ๋ง พระรามแจ๋ว พระรามทำแต่สิ่งที่ควร
พระรามดี พระรามถูก พระรามคือแสงชี้ทางเรา
เป็นคนดี เป็นลูกที่ดี ใครๆเขาก็รักพระราม
ถูกเสมอ ไม่เคยผิด เราจึงร้องเพลงยกย่องท่าน
บูชาท่าน สดุดีท่าน
ท่านทำให้มเหสีเดือดร้อน
พานางไปที่บ้าน แล้วไล่นางออกมา
เพื่อไม่ให้ชาวบ้านแคลงใจ
พระรามฉลาด พระรามยุติธรรม
พระรามทำในสิ่งจำเป็น
หน้าที่มาก่อน สีดาไว้ทีหลัง
พระอำนาจยิ่งใหญ่เหลือเกิน!
พระรามเจ๋ง พระรามแจ๋ว พระรามทำแต่สิ่งที่ควร
พระรามดี พระรามถูก พระรามคือแสงชี้ทางเรา
เป็นคนดี เป็นลูกที่ดี ใครๆเขาก็รักพระราม
ถูกเสมอ ไม่เคยผิด เราจึงร้องเพลงยกย่องท่าน
ฮัลโหล?
ให้ฉันกลับไปเถอะ! ได้โปรด ได้โปรด!
จะให้ฉันทำอะไรก็ได้! ได้โปรด!
ถ้าผู้หญิงคนนึงถูกกระทำอย่างแย่มากๆ
จากคนรักคนก่อน หรือคนปัจจุบันของเธอ
แต่เธอก็ยังคงบอกว่า "ไม่ ทุกวันฉัน
ต้องแน่ใจว่าได้ทำอาหาร เตรียมอาหารให้เขาทุกๆวัน"
คุณจะไม่บอกเธอเหรอ ว่า "นี่ฟังนะ เขาไม่ได้ชอบคุณ ไม่พูดกับคุณ..."
"ตาสว่างเสียทีสิ มีอะไรผิดปกติแล้ว" โอเคมั้ย?
นางสีดาก็ยังบูชาพระรามทุกวัน... ผมหมายถึง ผมรู้สึกว่า...
มันดูเหมือนเรื่องที่ "ดี" หรือ "ไม่ดี" กันแน่?
ที่เราคาดหวังให้ใครๆ ต้องเป็นคนดีทั้งหมด หรือเลวทั้งหมด?
ผมว่าสีดาก็มีปัญหาเพราะตัวนางเองด้วย
เช่น ทำไมถึงไม่กลับไปพร้อมหนุมาน
ซึ่งจะทำให้ คนหลายร้อยหลายพันไม่ต้องตาย
โดยเฉพาะฝ่ายลิง ใช่ ไม่คิดถึงสิทธิสัตว์บ้างเหรอ?
แล้วนางก็บูชาหมอนี่ทุกวัน
คิดดูสิ!
แต่ในยุคนั้นน่ะ ที่เขาเรียกว่า "ความรักแบบปราศจากเงื่อนไข"
รู้มั้ย สำหรับนางก็เหมือนกับว่า โอเค
"ผู้ชายคนนี้ เขารักข้า"
เป็นความรู้สึกของฝ่ายหญิง แต่แบบนั้นผมไม่เห็นด้วยหรอก
เพราะมันเหมือนกับ คุณอาจจะพูดว่า "นางทำไปด้วยความรัก"
รู้มั้ย มันเหมือนกับ ก็จริง แต่นางก็ไม่ควรรักคนที่ทำไม่ถูกต้อง
-คนที่ทำไม่ดีกับคุณ
โอเคมั้ย? นั่นคือความผิดของนางล่ะ
นั่นจึงเป็น "ความรักแบบปราศจากเงื่อนไข"
เธอจากไป ฉันปล่อยให้เธอจากไป
จบความสัมพันธ์ของสองเรา
ฉันอยากลืมเธอเหลือเกิน
อยากทิ้งอดีตไว้ตรงนี้
แต่ภาพคืนที่ฉันพบเธอนั้น
ยังคงวนเวียนในใจฉันเสมอ...
ท้องฟ้ากว้างใหญ่สีคราม
พระจันทร์สดใส เหมือนความรักของเรา
หัวใจของฉันขับขานเสียงเพลงอย่างร่าเริง
"ที่รัก เธออยู่ที่ไหนนะ?"
ในที่สุดเธอก็มา ความรักมีเวลาของมัน
แล้วรักนั้นก็ผ่านไป จากไปพร้อมกับเธอ
หัวใจของฉันขับขานเสียงเพลงอย่างปวดร้าว
"ที่รัก โปรดกลับมาหาฉัน"
ฉันยังจดจำทุกสิ่งเล็กน้อยที่เธอทำ
ฉันเหงาเหลือเกิน
ไปยังทุกที่ที่ฉันเคยไปกับเธอ
แน่นอน ฉันเหงาเหลือเกิน
ท้องฟ้าสีคราม ค่ำคืนเหน็บหนาว
พระจันทร์สดใส แต่ความรักโรยรา
ฉันยังคงเฝ้ารอ ในใจดวงนี้ยังคงขับขานเสียงเพลง
"ที่รัก โปรดกลับมาหาฉัน"
ท้องฟ้าสีคราม ค่ำคืนเหน็บหนาว พระจันทร์สดใส แต่ความรักโรยรา
ฉันยังคงเฝ้ารอ ในใจดวงนี้ยังคงขับขานเสียงเพลง
"ที่รัก โปรดกลับมาหาฉัน"
เอวัง!
ตอนที่พระรามอยู่ในป่า ก็บังเอิญได้ยินเสียงเด็กสองคนนี้ร้องเพลง
เขาไม่รู้ว่าเด็กสองคนนี้เป็นใคร แต่เขาเดินมาหา แล้วก็พูดทำนองว่า
"ใครกัน พวกเจ้าเป็นใคร?"
นั่นเป็นวันที่เขาได้รู้ว่า
นางสีดาอยู่ที่นั่น แล้วเด็กสองคนนี้คือลูกของนาง
ลูกข้า!
พระบิดา?
จงกลับวังอโยธาเพื่อสืบราชบัลลังก์กับข้าสืบไปเถิด!
ตอนนั้นเขาอยากพาเด็กทั้งสองกลับไปด้วย
แต่ก็ลังเลว่าจะต้องพานางกลับไปด้วย
สีดา! เอ้อ ใช่จริงๆ สีดา...
สิ่งที่นางต้องทำคือพิสูจน์ความบริสุทธิ์อีกครั้ง
บางทีอาจจะลุยไฟเพื่อพิสูจน์อีกครั้ง
หรืออาจจะลุยน้ำ เพื่อดูว่านางจะจมหรือลอย
ถ้านางจม นางบริสุทธิ์ แต่ถ้านางลอย...
ไม่ เดี๋ยวก่อน ถ้านางลอย นางบริสุทธิ์ แต่ถ้านางจม...
เขาได้ขอให้นางพิสูจน์ความบริสุทธิ์อีกครั้ง - ผมว่านะ
ผมไม่แน่ใจนะ เขาขอให้นางพิสูจน์ หรืออะไรทำนองนี้ - แต่นางบอกว่า
ข้าจะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ให้ท่านได้เห็น
หากข้ามีเพียงท่านรามคนเดียว
หากข้าไม่เคยคิดมีชายอื่น
หากข้าบริสุทธิ์ทั้งร่างกายและวิญญาณ
ขอให้พระแม่ธรณีจงรับข้ากลับสู่อุทรของนาง!
เหมือนว่าฉันบินได้ แต่ฉันรู้สึกเหมือนกำลังร่วงลง
ฉันกำลังร่วงลงเพราะเธอ
ฉันจ้องมองเธอ และรู้สึกเหมือนกำลังร่วงลง
ส่งแหวนให้ฉัน แล้วฉันจะตอบตกลง
ฉันเดินทางเพียงลำพัง แต่ตอนนี้คงได้มีเพื่อนร่วมทาง
ฉันตื่นเต้นเหลือเกิน
เฮ้ เธอจงเตรียมตัว เพราะฉันรู้สึกเหมือนกำลังร่วงลง
ฉันกำลังร่วงลงเพราะเธอ
ที่รัก ฉันไม่เคยรู้สึกอะไรอย่างนี้มาก่อน
เหมือนล่องลอยในอากาศอย่างมีความสุข
ช่างน่าตลก ทำไมฉันเป็นแบบนี้ไปได้
ไม่รู้ว่าควรหรือเปล่า แต่ก็รู้สึกดีจัง!
เหมือนว่าฉันบินได้ แต่ช่างน่าขัน ฉันรู้สึกเหมือนกำลังร่วงลง
ฉันกำลังร่วงลงเพราะเธอ
และเธอก็รู้
ฉันจ้องมองเธอ นั่นล่ะสาเหตุ แต่ช่างน่าขัน ฉันรู้สึกเหมือนกำลังร่วงลง
ส่งแหวนให้ฉัน แล้วฉันจะรับมันไว้
ฉันเดินทางเพียงลำพัง แต่ตอนนี้คงได้มีเพื่อนร่วมทาง โอ้
ฉันตื่นเต้นเหลือเกิน
โอ้ เธอจงเตรียมตัว อย่าเพิ่งหนีไปไหน
ฉันรู้สึกเหมือนกำลังร่วงลง
ฉันกำลังร่วงลงเพราะเธอ!
เอวัง!
บรรยายไทยโดย PJSOFT