Πέραν των θεμάτων που συζητήσαμε στα δυο πρώτα βίντεο... το θέμα των προσφύγων είναι κομβικό για την κατανόηση της Ισραηλο-Παλαιστινιακής διαμάχης.
Ποιοι είναι οι πρόσφυγες;
Γιατί, ύστερα από περισσότερο από 60 χρόνια, αποτελεί ακόμα ζήτημα;
Ας δούμε τα γεγονότα...
Λοιπόν... πώς ξεκίνησαν όλα;
Τον Μάιο 1948, 7 Αραβικές χώρες, μαζί με τον τοπικό Αραβικό πληθυσμό συνέπραξαν για την καταστροφή του νεοσυσταθέντος Εβραϊκού κράτους.
Με την ενθάρρυνση Αράβων ηγετών, που υποσχέθηκαν πως θα επιστρέψουν νικητές, αλλά και μετέπειτα, σαν αποτέλεσμα αποτυχημένων πολεμικών προσπαθειών... περίπου 500.000 Άραβες κατέφυγαν σε γειτονικά Αραβικά εδάφη.
Είναι αυτή όμως η πλήρης εικόνα;
Θα ήθελα να κοιτάξετε τους πρόσφυγες σε αυτές τις φωτογραφίες.
Πολλοί θα υποθέσουν ότι είναι Άραβες πρόσφυγες... που φεύγουν από το Ισραήλ.
Στην πραγματικότητα όμως, πρόκειται για Εβραίους πρόσφυγες... που έχουν εκδιωχθεί από Αραβικές χώρες!
Ο χάρτης ΑΥΤΟΣ μας λέει ΟΛΗ την ιστορία:
Οι Εβραίοι πρόσφυγες ήταν ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ από τους Άραβες πρόσφυγες.
Πάνω από 850.000 Εβραίοι, από αρχαίες Εβραϊκές κοινότητες που δημιουργήθηκαν πριν το Ισλάμ και την Αραβική κατάκτηση της Μέσης Ανατολής, εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους.
Σε πολλές χώρες, αφαιρέθηκε η υπηκοότητα από τους Εβραίους και κατασχέθηκε η περιουσία τους.
Αντίθετα, 160.000 Άραβες ΔΕΧΤΗΚΑΝ την προσφορά του Ισραήλ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΟΥΝ και σήμερα υπάρχουν πάνω από ένα εκατομμύριο Άραβες Ισραηλινοί πολίτες, με πλήρη και ίσα δικαιώματα, που ζουν στο Ισραήλ.
Και τώρα, μια ερώτηση:
Ακούσατε ποτέ για Εβραϊκά στρατόπεδα προσφύγων;
... Δεν το νομίζω.
Οι Εβραίοι πρόσφυγες έγιναν αμέσως δεκτοί και απορροφήθηκαν από το Ισραήλ ή από άλλες χώρες.
Τότε γιατί, ύστερα από περισσότερο από 60 χρόνια, οι Άραβες Παλαιστίνιοι πρόσφυγες ακόμη ΔΕΝ έχουν γίνει δεκτοί και ΔΕΝ έχουν απορροφηθεί από τα αδέλφια τους;
Και πώς γίνεται ο αριθμός τους να έχει αυξηθεί από 500.000 σε 4,7 εκατομμύρια;
Η θλιβερή πραγματικότητα είναι ότι στους Άραβες πρόσφυγες δεν δόθηκε ποτέ μια ευκαιρία.
Οι απόπειρες επανεγκατάστασης εμποδίστηκαν από διάφορους μεροληπτικούς νόμους σε Αραβικές χώρες, όπως:
Απαγόρευση να λάβουν υπηκοότητα –με την εξαίρεση της Ιορδανίας
απαγόρευση ΑΣΚΗΣΗΣ ΠΟΛΛΩΝ επαγγελμάτων
Περιορισμοί στην κατοχή γης
Περιοροσμοί στην ελευθερία κίνησης
και ΑΡΝΗΣΗ παροχής εκπαίδευσης και υγειονομικών υπηρεσιών.
Ο Sir Alexander Galloway, πρώην διευθυντής της Υπηρεσίας Προσφύγων του ΟΗΕ στην Ιορδανία, εξήγησε αυτές τις διακρίσεις:
είπε: «... οι Αραβικές χώρες δεν επιθυμούν να επιλύσουν το πρόβλημα των Αράβων προσφύγων. Θέλουν να το διατηρήσουν σαν ανοιχτή πληγή... σαν όπλο ενταντίον του Ισραήλ».
Ο Αιγύπτιος Πρόεδρος Γκαμάλ Αμπντέλ Νάσερ, εξήγησε το αποτέλεσμα αυτού του «όπλου» που στόχο έχει να κατακλύσει δημογραφικά το Ισραήλ με γενιές προσφύγων εμποτισμένες με μίσος:
είπε: «εάν οι πρόσφυγες επιστρέψουν στο Ισραήλ, το Ισραήλ θα πάψει να υφίσταται».
Και ποιο ρόλο έπαιξαν τα Ηνωμένα Έθνη; Δυστυχώς, ούτε καν βοήθησαν...
Ενώ όλοι πρόσφυγες στον κόσμο λαμβάνουν βοήθεια από την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες, την UNHCR,
για τους Παλαιστίνιους ιδρύθηκε ένας ξεχωριστός οργανισμός –η UNRWA.
Γιατί δεν μπορούν οι Παλαιστίνιοι πρόσφυγες να έχουν από κοινού έναν οργανισμό μαζί με τους πρόσφυγες της Βοσνίας, του Κονγκό ή του Νταρφούρ;
Η απάντηση είναι επειδή ο κεντρικός οργανισμός του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες, βοηθά στην επανεγκατάσταση των προσφύγων, ο οργανισμός του ΟΗΕ για τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες τους βοηθά να διαιωνίσουν την ιδιότητά τους, εφαρμόζοντας ειδικά κριτήρια.
Για παράδειγμα:
Οι πρόσφυγες χάνουν την ιδιότητά τους όταν λάβουν υπηκοότητα από αναγνωρισμένη χώρα – οι Παλαιστίνιοι πάλι, όχι.
Οι πρόσφυγες δεν μπορούν να μεταβιβάσουν την ιδιότητά τους από τη μια γενιά στην άλλη –οι Παλαιστίνοι πρόσφυγες μπορούν.
Οι πρόσφυγες ενθαρρύνονται να επανεγκατασταθούν σε άλλες χώρες ή να ενσωματωθούν στις χώρες υποδοχής –η UNRWA αποφεύγει τέτοιες πολιτικές.
Ο ΟΗΕ χρηματοδοτεί κάθε Παλαιστίνιο πρόσφυγα με τριπλάσιο ποσό από αυτό που δίνει σε ένα μη-Παλαιστίνιο πρόσφυγα και απασχολεί 30 φορές περισσότερο προσωπικό.
Το συμπέρασμα είναι:
Κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα, ο ΟΗΕ βρήκε μόνιμη λύση στο πρόβλημα δεκάδων εκατομμυρίων προσφύγων, ενώ ο οργανισμός για τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες βρήκε ... απλώς, καμία.
Κάποιοι θα πουν ότι πρόκειται για υποκρισία...
Ας σας πω εδώ κάτι προσωπικό...
Η οικογένεια του πατέρα μου εκδιώχθηκε από την Αλγερία... μαζί με άλλους 600.000 Εβραίους από Αραβικές χώρες επανεγκαταστάθηκαν στο Ισραήλ.
Η Ιστορία έχει αποδείξει ότι η επανεγκατάσταση και η ενσωμάτωση βοήθησαν κατά τον 20ο αιώνα δεκάδες εκατομμυρίων προσφύγων να ξαναστήσουν τη ζωή τους.
Όμως... οι Παλαιστίνιοι πρόσφυγες είναι παγιδευμένοι μεταξύ των Αράβων ηγετών που αρνούνται να δεχτούν τα αδέρφια τους και των διαφόρων οργανισμών του ΟΗΕ που δεν εφαρμόζουν ισότιμες αρχές για όλους τους πρόσφυγες.
Είναι δίκαιο αυτό;