Сите кои денес сме во оваа просторија, да признаеме дека имаме среќа.
Ние не живееме во свет во каков што живееле нашите мајки,
во каков што живееле нашите баби,
каде што изборот на кариера за жените бил многу ограничен.
Ако сте во оваа просторија денес,
повеќето од нас пораснавме во свет во кој имаме основни човечки права,
и зачудувачки, сè уште живееме во свет каде некои жени ги немаат.
Но сè тоа настрана, ние сè уште имаме проблем,
и тоа вистински проблем.
А проблемот е следниот:
Жените не стигнуваат до врвот на ниту една професија,
никаде во светот.
Бројките ја кажуваат приказната многу јасно.
190 водачи на држави, 9 се жени.
Од сите луѓе во парламентот во светот,
13% се жени.
Во корпоративниот сектор, жени на врвот,
C-ниво позиции, борд позиции -
достигнуваат 15-16%.
Бројките не се поместени од 2002
и одат во погрешна насока.
Дури и во непрофитниот свет,
свет кој понекогаш го сметаме за воден од повеќе жени,
жени на врвот: 20%.
Исто така имаме друг проблем,
жените се соочуваат со потежок избор
помеѓу професионалниот успех и личното исполнување.
Неодамнешните испитувања во САД покажуваат дека, од сениор менаџерите во брак,
две третини од оженетите мажи имаат деца
и само една третина од омажените жени имаат деца.
Пред неколку години, бев во Њујорк,
преговарав околу една зделка
тоа беше во една од тие фенси Њујоршки приватни канеларии,
можете да ги замилсите. .
И јас сум на состанок, тричасовен состанок,
два часа внатре, тука треба да ја има онаа био- пауза,
и сите стануваат
и партнерот што го држеше состанокот почна да гледа навистина засрамено.
Сфатив дека тој не знае каде е женскиот тоалет во неговата канцеларија.
Јас почнав да разгледувам наоколу за да видам кутии за преселување,
претпоставив дека штотоуку се вселиле, но не видов ниту една,
Па реков: "Дали штотуку се вселивте во овие канцеларии?"
А тој рече: "Не, тука сме околу една година."
И јас реков: "Дали ми кажувате дека јас сум единствената жена
што има правено договор во оваа канцеларија во една година?"
Тој ме погледна и рече:
"Да. Или можеби сте единствената која морала да оди во тоалет."
(Смеење)
Прашањето е, како ќе го поправиме ова?
Како ќе ги смениме овие бројки на врвот?
Како да го направиме ова поинаку?
Сакам да започнам со тоа што ќе кажам, јас зборувам за ова,
за задржување на жената во работната сила,
бидејќи навистина мислам дека постои одговор.
Во делот на повисоки примања во работната сила,
од луѓето кои завршуваат на врвот,
Fortune 500 CEO позиции, или еквивалентни во другите индустрии,
проблемот, убедена сум, е тоа што жените се откажуваат.
Луѓето сега зборуваат многу за ова,
тие зборуваат за работи како флексибилно време и менторство
и програми што компаниите треба да ги имаат за обучување на жени.
Јас не сакам да зборувам за ниту една од нив денес,
и покрај тоа што сè тоа е навистина важно.
Денес сакам да се фокусирам на тоа што можеме да го направиме како поединци.
Кои пораки треба да си ги кажеме себеси?
Кои пораки им ги кажуваме на жените што работат со и за нас?
Кои пораки им ги кажуваме на нашите ќерки?
За почеток, сакам да бидам многу јасна
дека овој говор доаѓа без пресуди.
Јас го немам вистинскиот одговор.
Јас дури го немам ниту за мене.
Го напуштив Сан Франциско, каде што живеам, во понеделник,
и одев кон авион за оваа конференција.
И мојата ќерка, која има 3 години, кога ја оставив во градинка,
го направи цело тоа гушкање-за-нога плачење со "Мамо, не оди на авион".
Тоа е тешко. Се чувствувам виновна понекогаш.
Не познавам жени,
без разлика дали се дома, или се дел од работната сила,
кои не го чувствуваат тоа понекогаш.
Не велам дека останувањето во работната сила
е вистинската работа за секого.
Мојот говор денес е за тоа кои се пораките
ако сакате да останете во работната сила,
и мислам дека има три.
Еден, седете на масата.
Два, направете го вашиот партнер вистински партнер.
И три, не заминувајте пред да заминете.
Број еден: седете на масата.
Пред неколку недели во Facebook,
пречекавме сениор владин службеник,
тој дојде да се сретне со сениор-директорите
од Силиконската Долина.
Сите на некој начин седнаа на масата.
Со него имаше две жени кои патувале со него,
прилично сениори во неговиот оддел,
и јас им реков нешто како:
"Седнете на масата. Ајде, седнете на масата"
и тие седнаа настрана во собата.
Кога јас бев на колеџ, во мојата сениорска година,
посетував курс наречен Европска Интелектуална Историја.
Нели ги сакате таквите работи од колеџ?
Посакувам да можам да го правам тоа сега.
Го посетував со мојата цимерка Кари,
која тогаш беше брилијантна студентка по литература
и која стана брилијантен научник по литература
и со мојот брат - паметно момче,
ватерполист и иден студент на медицина
кој беше во втора година.
Сите тројца ги посетувавме часовите заедно.
Кари ги читаше сите книги на оргинален грчки и латински,
одеше на сите предавања.
Јас ги прочитав сите книги на англиски
и бев на повеќето предавања
Брат ми беше некако зафатен.
Тој прочита една книга од 12-те и отиде на неколку предавања,
се појави во нашата соба
неколку дена пред испитот за да го подучуваме.
Сите тројца отидовме на испит заедно и седнавме.
Ние седевме таму околу 3 часа
со нашите сини тетратки - да, јас сум толку стара.
Излеговме надвор, се погледнавме меѓусебе и рековме: "Што направивте?"
И Кари рече: " Дечки, чувствувам дека не ја извлеков главната поента
на Хегеловата дијалектика."'
Јас реков: "Господе, навистина сакам да ги поврзев
Џон Локовата теорија за сопственост и филозофите што следат."
Брат ми рече:
"Јас ја имам највисоката оцена во класот."
(Смеа)
"Ти ја имаш највискоата оцена во класот?
Ти не знаеш ништо."
(Смеа)
Проблемот со овие приказни е што го пока- жуваат тоа што податоците го покажуваат:
жените систематски ги потценуваат своите способности.
Ако тестирате мажи и жени,
и ги прашате прашања за целосно објективни критериуми како просек на оцени
мажите ќе згрешат кон повисока,
а жените кон пониска оцена.
Жените не преговараат за себе на работните места.
Една студија во последните две години
за луѓето што влегуваат во работната сила после факултет
покажува дека 57% од момчињата, или мажите, претпоставувам,
ја преговараат својата прва плата,
а само 7% од жените.
И уште поважно,
мажите го припишуваат својот успех на себе,
а жените го припишуваат на други екстерни фактори.
Ако прашате мажи зошто завршиле добра работа,
тие ќе ви речат: "Јас сум фантастичен.
Очигледно. "Зошто воопшто прашуваш?"
Ако прашате жени зошто завршиле добра работа,
ќе кажат дека некој им помогнал,
имале среќа, работеле навистина напорно.
Зошто ова е важно?
Дечки, многу е важно.
Бидејќи никој нема да стигне до главната канцеларија
со седење на страна, а не на маса
и никој нема да добие унапредување
ако не мисли дека го заслужува својот успех
или ако не го ни разбира својот успех.
Посакувам одговорот да беше лесен.
Посакувам да појдев да им кажам на сите млади жени за кои работам,
на тие прекрасни жени,
"Верувајте во себе и преговарајте за себе.
Поседувајте го споствениот успех."
Посакувам да можам тоа да и го кажам на мојата ќерка.
Но, не е толку едноставно.
Бидејќи тоа што го покажуваат податоците, пред сѐ, е едно нешто,
тоа е што успехот и допадливоста се во позитивен сооднос со мажите
а негативен со жените.
И сите климаат, бидејќи сите знаеме дека тоа е вистина.
Има навистина добра студија што го покажува ова многу добро.
Има позната студија од училиштето за бизнис на Харвард за
жена по име Хајди Роизен.
Таа е оператор во компанија во Силиконската Долина
и ги користи своите контакти
за да стане успешен венчр капиталист (инвеститор во почетен бизнис).
Во 2002 -- не толку одамна --
професор што тогаш беше на Колумбија Универзитетот
го зеде случајот и го смени со [Хауард] Роизен.
И го даде случајот, двете верзии, на две групи на студенти.
Тој смени точно еден збор:
"Хајди" во "Хауард".
Но тој еден збор направи навистина голема разлика.
Тогаш тој ги испита студентите
и добрите вести беа што студентите, и машки и женски,
мислеа дека Хајди и Хауард се еднакво компетентни
и тоа е добро.
Лошите вести беа што на сите повеќе им се допадна Хаувард.
Тој е прекрасно момче. Сакате да работите за него.
Сакате да го поминете денот во риболов со него.
Но Хајди? Не баш.
Таа е малку себична. Таа е малку политичар.
Не сте сигурни дека сакате да работите за неа.
Ова е компликацијата.
Мора да им кажеме на нашите ќерки и колешки,
мора да си кажеме себеси да веруваме дека ние добивме A,
да посегнеме по унапредување, да седиме на маса,
а тоа мора да го направиме во свет
каде треба да направиме жртви за да го постигнеме тоа,
кои што нашите браќа не треба да ги направат.
Најтажното нешто околу ова сè ова е што навистина е тешко да се запамти ова.
Ќе ви кажам една приказна што е навистина засрамувачка за мене,
но мислам дека е важна.
Го држев овој говор во Facebook не многу одамна
на околку 100 вработени,
и неколку часа подоцна, една млада жена што работи таму,
што седеше на другата страна на мојата мала маса, сакаше да зборува со мене.
Јас реков во ред и таа седна и разговаравме.
Таа рече: "Научив нешто денес.
Научив дека мора да ја држам раката горе."
"Што мислиш со тоа?"
Таа рече: "Додека го држеше говорот
рече дека ќе одговориш уште две прашања.
Јас ја имав подигнато раката заедно со многу други
и ти избра уште две прашања.
Јас ја спуштив раката и забележав дека сите жени го направија истото
и тогаш ти одговори повеќе прашања
само од мажите."
Си помислив,
"Ако јас која навистина се грижи за ова, очигледно,
држејќи го овој говор
и за време на овој говор, не ни забележав дека рацете на мажите се подигнати,
а рацете на жените се подигнати,
тогаш колку сме добри
како менаџери во нашите компании и организации
во забележување дека мажите ги достигнуваат можностите
повеќе од жените?"
Мора да направиме жените да седат на маса.
(Овации)
(Аплауз)
Порака број два:
Направете го вашиот пратнер вистински партнер.
Станав сигурна дека ние имаме направено поголем напредок на работните места
отколку во домовите.
Податоците го покажуваат тоа многу јасно.
Ако жена и маж работат со полно работно време и имаат дете,
жената завршува двојно повеќе домашна работа од мажот,
и жената вложува три пати повеќе во грижа за детето од мажот.
Така таа има три работи или две работи, а тој една.
Кој мислите дека ќе се откаже кога некој мора да биде дома?
Причините за ова се навистина комплицирани и немам време да навлегувам во тоа.
Не мислам дека неделното гледање на фудбал и генералната мрзливост се причини за тоа.
Мислам дека причината е покомплицирана.
Мислам дека, како општество,
правиме поголем притисок на нашите момчиња да успеат
отколку на нашите девојчиња.
Знам мажи кои остануваат дома
и работат дома за да ја поддржат кариерата на своите жени
и тоа е тешко.
Кога одам на `Мама-и-јас` настани и гледам татко таму,
забележувам дека другите мајки не се дружат со него.
Тоа е проблем,
бидејќи мора тоа да го направиме како важна професија
бидејќи најтешка работа во светот е да работиш внатре во домот,
за луѓето од двата пола,
доколку ги изедначиме работите и дозволиме на жените
да останат во работната сила.
(Аплауз)
Студиите покажаа дека домаќинства со еднакви заработувачки
и еднакви одговорности
исто така имаат помала стапка на развод.
Ако ова не е доволно добра мотивација за сите,
тие исто имаат повеќе -
како да го кажам тоа на сцена? -
тие се познаваат повеќе меѓусебно во библиска смисла.
(Овации)
Порака број три:
Не заминувајте пред да заминете.
Мислам дека постои длабока иронија
во фактот дека акциите што жените ги превземаат,
а го гледам тоа цело време,
со цел да останат во работната сила
всушност доведуваат до нивно евентуално заминување.
Еве што се случува:
Сите ние сме зафатени. Секој е зафатен. Жената е зафатена.
И таа почнува да размислува за дете,
и од моментот кога почнува да размислува за дете,
почнува да размислува за создавање на простор за тоа дете.
"Како ќе го вклопам тоа во сè друго што правам?"
И буквално од тој момент,
таа не ја подига раката повеќе,
таа не бара унапредување, таа не се вклучува во новиот проект,
таа не вели: "Јас. Јас сакам да го направам тоа."
Таа почнува да се повлекува.
Проблемот е што,
да речеме таа е бремена тој ден, тој ден -
9 месеци брементост, 3 месеци породилно отсуство,
6 месеци да се земе здив --
Набрзина две години,
почесто, како што гледам,
жените почнуваат да размислуваат на овој начин порано,
кога ќе се свршат или омажат,
кога ќе почнат да размислуваат за дете,
што може да земе долго време.
Една жена дојде да ме види околу ова.
Изгледаше прилично млада.
Јас реков: "Вие и сопругот размислувате да имате бебе?"
И таа рече: "О не, јас не сум мажена."
Таа немаште ниту момче.
(Смеа)
Јас реков: "Ти размислуваш за тоа многу прерано".
Поентата е што се случува
откако ќе започнете со такво тивко повлекување?
Сите што поминале низ тоа --
тука сум да ви кажам, откако ќе имате дете дома,
најдобро е вашата работа да е многу добра за да се вратите назад,
бидејќи многу е тешко да го оставите тоа дете дома.
Вашата работа треба да е предизвикувачка.
Мора да е наградувачка.
Мора да се чувствувате како да менувате нешто.
И ако пред две години не добивте унапредување,
а некое момче до вас доби,
ако пред три години престанавте да барате нови можности,
ќе ви биде здодевно
затоа што требало да го држите стапалото на педалот за гас.
Не заминувајте пред да заминете.
Останете тука.
Држете го стапалото на педалот за гас,
до денот кога треба да заминете заради вашето дете
и тогаш донесете одлуки.
Не донесувајте одлуки прерано,
особено не оние кои не сте ни свесни дека ги донесувате.
Мојата генерација, за жал
нема да ги промени бројките на врвот.
Тие едноставно не се движат.
Нема да успееме, 50% од популацијата
во мојата генерација, нема да има 50% жени
на врвот на ниту една индустрија.
Но верувам дека идните генерации можат.
Мислам дека свет каде половина од државите и компаниите
ќе бидат водени од жени, ќе биде подобар свет.
Не само поради тоа што луѓето ќе знаат каде се женските тоалети
и покрај тоа што би било многу корисно.
Мислам дека ќе биде подобар свет.
Јас имам две деца.
Имам 5 годишен син и 2 годишна ќерка.
Сакам мојот син да има избор
целосно да придонесува и на работното место и дома,
сакам мојата ќерка да има избор не само да успее,
туку и да ја сакаат останатите поради своите заслуги.
Ви благодарам.
(Аплауз)