Ο χρόνος περνάει γρήγορα.
Έχουν περάσει σχεδόν 20 χρόνια
από τότε που ήθελα να αλλάξω τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιούμε την πληροφορία,
τον τρόπο με τον οποίο δουλεύουμε μαζί: Δημιούργησα τον Παγκόσμιο Ιστό.
Τώρα, 20 χρόνια μετά, στο TED,
θέλω να ζητήσω τη βοήθειά σας για μία καινούρια αλλαγή.
Πάμε λοιπόν πίσω στο 1989,
όταν έγραψα ένα υπόμνημα στο οποίο περιέγραφα το παγκόσμιο σύστημα υπερκειμένου.
Τότε κανένας δεν έδωσε σημασία.
Αλλά 18 μήνες αργότερα -- κάπως έτσι συμβαίνουν οι καινοτομίες --
18 μήνες αργότερα, το αφεντικό μου είπε ότι θα μπορούσα να δουλέψω πάνω σε αυτό αλλα όχι σαν κυρίως δουλειά
αλλά περίπου σαν χόμπι,
και να το δοκιμάσω σε έναν καινούριο υπολογιστή που είχαμε αγοράσει.
Έτσι μου έδωσε το χρόνο να γράψω τον κώδικα.
Οπότε βασικά έφτιαξα κάτι που έμοιαζε με HTML
ένα πρωτόκολλο υπερκειμένου, HTTP
την ιδέα των συνδέσμων, αυτά τα ονόματα για τα διάφορα πράγματα
που ξεκινούσαν με HTTP.
Έγραψα τον κώδικα και τον έβγαλα εκεί έξω.
Γιατί το έκανα;
Βασικά ήταν κυρίως εκνευρισμός.
Ήμουνα εκνευρισμένος -- δούλευα σαν μηχανικός λογισμικού
σε αυτό το τεράστιο, συναρπαστικό εργαστήριο,
στο οποίο ερχόντουσαν πολλοί άνθρωποι από όλο τον κόσμο.
Έφερναν όλων των ειδών τους υπολογιστές μαζί τους.
Είχαν τόσες πολλές διαφορετικές μορφοποιήσεις δεδομένων,
και άλλα τόσα διαφορετικά συστήματα εγγραφής.
Μέσα σε όλη αυτή την ποικιλομορφία,
αν ήθελα να καταλάβω πως να αναπτύξω κάτι
παίρνοντας λίγο απο αυτό και λίγο από εκέινο,
οτι και αν έψαχνα, έπρεπε να συνδεθώ σε κάποιο καινούριο μηχάνημα,
έπρεπε να μάθω να τρέχω κάποιο καινούριο πρόγραμμα,
η πληροφορία που ήθελα θα ήταν σε κάποια καινούρια μορφή δεδομένων.
Και όλα αυτά μεταξύ τους ήταν ασύμβατα.
Ήταν πολύ εκνευριστικό.
Εκνευρισμός για όλες αυτές οι αναξιοποίητες δυνατότητες.
Σε όλους αυτούς τους δίσκους υπήρχαν έγγραφα.
Αν τα φανταζόμασταν όλα αυτά
σαν μέρος ενός μεγάλου, εικονικού συστήματος εγγράφων στον αέρα,
ας πούμε στο Ιντερνετ,
τότε η ζωή θα ήταν πολύ πιο εύκολη.
Αν σου μπει μια τέτοια ιδέα στο μυαλό, είναι σαν να μπαίνει κάτω από το δέρμα σου
και ακόμα και αν κανείς δεν διαβάζει το υπόμνημά σου --
βασικά το διάβασε, το ανακάλυψα μετά που πέθανε, όταν βρέθηκε το δικό του αντίγραφο.
Είχε γράψει με μολύβι στην άκρη, "Αόριστο, αλλά συναρπαστικό,".
(Γέλια)
Αλλά γενικά ήταν δύσκολο -- ήταν πραγματικά δύσκολο να εξηγήσω
τι ήταν το διαδίκτυο.
Είναι δύσκολο να εξηγήσω τώρα πόσο δύσκολο ήταν τότε.
Αλλα τότε -- όταν το TED ξεκίνησε, δεν υπήρχε διαδίκτυο
οπότε λέξεις όπως το "κλικ" δεν είχαν το ίδιο νόημα.
Μπορούσα να δείξω σε κάποιον ένα υπερκείμενο
μια σελίδα με συνδέσμους,
να κάνουμε κλικ στον σύνδεσμο και θα εμφανιστεί μια άλλη σελίδα υπερκειμένου.
Όχι και τόσο εντυπωσιακό.
Αυτό το γνωρίζαμε -- είχαμε πληροφορία σε μορφή υπερκειμένου σε CD-ROM.
Το δύσκολο ήταν να τους κάνω να φανταστούν:
φανταστείτε λοιπόν ότι αυτός ο σύνδεσμος θα μπορούσε να οδηγήσει
σε οποιοδήποτε έγγραφο μπορείτε να φανταστείτε.
Αυτό ήταν το βήμα που ήταν πολύ δύσκολο να κάνουν οι άνθρωποι.
Κάποιοι βέβαια το έκαναν.
Οπότε ναι, ήταν δύσκολο να το εξηγήσεις, αλλά υπήρχε μία υποβόσκουσα κίνηση.
Και αυτό ήταν που το έκανε ενδιαφέρον.
Αυτό ήταν το συναρπαστικό,
όχι τόσο η τεχνολογία, όχι τόσο οι χρήσεις του,
αλλα κυρίως η κοινότητα, η διάθεση όλων αυτών των ανθρώπων
να συναντιούνται, να στέλνουν ηλεκτρονικά μηνύματα.
Κάπως έτσι ήταν τότε.
Και ξέρετε τι; Είναι αστείο, αλλά τώρα είναι πάλι κάπως έτσι τα πράγματα.
Αυτό που ζήτησα από όλους τότε, ήταν να βάλουν τα έγγραφά τους --
είπα, "Μπορείτε να ανεβάσετε τα έγγραφά σας σε αυτό το πράγμα, το διαδίκτυο;"
Και το κάνατε.
Ευχαριστώ.
Πήγε απροσδόκητα καλά.
Εννοώ, είναι πολύ ενδιαφέρον
γιατί έχουμε δει ότι τα πράγματα που συμβαίνουν με το διαδίκτυο
πραγματκά μας εκπλήσσουν.
Συμβαίνουν πολυ περισσότερα πράγματα από αυτά που αρχικά φανταζόμασταν ότι θα συμβούν
όταν φτιάχναμε την πρώτη, την αρχική ιστοσελίδα
με την οποία ξεκινήσαμε.
Τώρα, θέλω να βάλετε τα δεδομένα σας στο διαδίκτυο.
Υπάρχουν ακόμα άπειρες ανεκμετάλλευτες δυνατότητες
Υπάρχει ακόμα τεράστιος εκνευρισμός
γιατί τα δεδομένα στο διαδίκτυο δεν υπάρχουν ως δεδομένα.
Τι εννοώ, "δεδομένα"; Ποια είναι η διαφορά -- κείμενα, δεδομένα;
Λοιπόν, τα κείμενα τα διαβάζεις, σωστά;
Τα διαβάζεις, ακολουθείς τους συνδέσμους που έχουν, και μέχρι εκεί.
Δεδομένα -- μπορείς να κάνεις τόσα πράγματα με έναν υπολογιστή.
Ποιός ήταν εδώ ή έχει δει αλλού την ομιλία του Χανς Ρόσλινγκ;
Μία από τις καταπληκτικές -- ναι, πολλοί την έχουν δει --
μία από τις καταπληκτικές ομιλίες στο TED.
Ο Χανς έδειξε στην παρουσίαση αυτή
για διάφορα κράτη, με διάφορα χρώματα --
επίπεδα εισοδήματος στον ένα άξονα
και θνησιμότητα βρεφών στον άλλο, και έδειξε την εξέλιξη αυτής της σχέσης στο χρόνο.
Πήρε λοιπόν αυτά τα δεδομένα, και έφτιαξε μια παρουσίαση
που διέλυσε πολλούς μύθους που είχαν οι άνθρωποι
για την οικονομία στον αναπτυσσόμενο κόσμο.
Έδειξε μία διαφάνεια που έμοιαζε κάπως έτσι περίπου.
Είχε όλα τα δεδομένα μέσα στο χώμα
Τα δεδομένα είναι καφέ βαρετά κουτιά,
και κάπως έτσι τα σκεφτόμαστε, έτσι δεν είναι;
Επειδή τα δεδομένα δεν μπορείς να τα χρησιμοποιήσεις εύκολα όπως είναι
Αλλά στην πραγματικότητα, τα δεδομένα καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό τις ζωές μας
και αυτό συμβαίνει γιατι κάποιος παίρνει τα δεδομένα και κάνει κάτι με αυτά.
Σε αυτή την περίπτωση, ο Χανς ένωσε τα δεδομένα
που βρήκε σε διάφορες ιστοσελίδες των Ηνωμένων Εθνών.
Τα ένωσε,
τα συνδύασε σε κάτι πιο ενδιαφέρον από την αρχική τους μορφή
και μετά τα έβαλε σε αυτό το λογισμικό,
το οποίο νομίζω ανέπτυξε ο γιός του, αρχικά,
και παρήγαγε αυτή την υπέροχη παρουσίαση.
Και ο Χανς τόνισε το εξής:
"Είναι πραγματικά πολύ σημαντικό να έχουμε πολλά δεδομένα."
Και χάρηκα που είδα ότι στην δεξίωση χθες το βράδυ
συνέχιζε να λέει, με ιδιαίτερη θέρμη, "Είναι πραγματικά σημαντικό να έχουμε πολλά δεδομένα."
Θέλω λοιπόν να σκεφτούμε τώρα
όχι μόνο δύο κατηγορίες δεδομένων να συνδέονται, ή έξι όπως έκανε ο Χανς,
αλλά θέλω να σκεφτείτε έναν κόσμο όπου όλοι έχουν βάλει δεδομένα στο διαδίκτυο
και συνεπώς τα πάντα που μπορείτε να φανταστείτε βρίσκονται στο διαδίκτυο
και μετά να το ονομάσουμε αυτό συνδεδεμένα δεδομένα.
Η τεχνολογία λέγεται συνδεδεμένα δεδομένα, και είναι απίστευτα απλή.
Αν θες να βάλεις κάτι στο διαδίκτυο υπάρχουν τρεις κανόνες:
ο πρώτος κανόνας είναι ότι αυτά τα HTTP ονόματα --
αυτά τα πράγματα που ξεκινάνε με "http:" --
θα τα χρησιμοποιούμε τώρα όχι μόνο για κείμενα,
θα τα χρησιμοποιούμε για πράγματα που αναφέρονται στα κείμενα.
Θα τα χρησιμοποιούμε για ανθρώπους, θα τα χρησιμοποιούμε για μέρη,
θα τα χρησιμοποιούμε για τα προιόντα σας, για εκδηλώσεις.
Όλων των ειδών οι έννοιες, θα έχουν ονόματα που θα ξεκινάνε με HTTP.
Δεύτερος κανόνας, αν πάρω ένα από αυτά τα ονόματα και το ψάξω
και τα εισάγω στο διαδίκτυο και τραβήξω τα δεδομένα
από το δίκτυο χρησιμοποιώντας το πρωτόκολλο HTTP,
θα πάρω κάποια δεδομένα με μία μορφοποίηση
η οποία θα περιλαμβάνει χρήσιμα δεδομένα που κάποιος θα ήθελε να ξέρει
για κάποιο πράγμα,για κάποια εκδήλωση.
Ποιός είναι σε αυτή την εκδήλωση; Τι ενδιαφέρον έχει αυτό το πρόσωπο,
που γεννήθηκε, τέτοια πράγματα.
Οπότε ο δεύτερος κανόνας είναι ότι παίρνω πληροφορία πίσω.
Ο τρίτος κανόνας είναι ότι όταν παίρνω πίσω πληροφορία
δεν θα είναι μόνο το ύψος και το βάρος κάποιου και που και πότε γεννήθηκε
θα έχει σχέσεις.
Τα δεδομένα είναι σχέσεις.
Είναι πολύ ενδιαφέρον, τα δεδομένα είναι σχέσεις.
Το άτομο αυτό γεννήθηκε στο Βερολίνο. Το Βερολίνο είναι στη Γερμανία.
Και όταν υπάρχουν σχέσεις, οποτεδήποτε μία σχέση εκφράζεται
τότε το άλλο πράγμα με το οποίο συνδέεται
αποκτά ένα από αυτά τα ονόματα που ξεκινάνε με HTTP.
Μπορώ λοιπόν να ψάξω κάτι.
Μπορώ να ψάξω για ένα άτομο -- να ψάξω την πόλη στην οποία γεννήθηκε, μετά
μπορώ να ψάξω την περιοχή στην οποία είναι η πόλη αυτή,
και τον πληθυσμό αυτής της πόλης, και ουτωκάθεξής.
Μπορώ λοιπόν να τα ψάχνω όλα αυτά.
Αυτό είναι όλο, στην πραγματικότητα.
Αυτό είναι τα συνδεδεμένα δεδομένα.
Πριν μερικά χρόνια, έγραψα ένα άρθρο με τίτλο "Συνδεδεμένα Δεδομένα"
και σύντομα, ξεκίνησαν να συμβαίνουν πράγματα.
Η ιδέα των συνδεδεμένων δεδομένων είναι ότι έχουμε πολλά, πάρα πολλά
από αυτά τα κουτιά που είχε ο Χανς,
και έχουμε πολλά, πάρα πολλά πράγματα να φυτρώνουν από αυτά.
Δεν είναι μόνο πολλά άλλα φυτά.
Δεν είναι μόνο μία ρίζα που θα παράγει ένα φυτό,
αλλά για κάθε ένα από αυτά τα φυτά, ότι και να είναι αυτό --
μια παρουσίαση, μία ανάλυση, μια αναζήτηση για τάσεις σε κάποια δεδομένα --
θα μπορούμε να κοιτάμε όλα τα δεδομένα
και να τα έχουμε συνδεδεμένα όλα μαζί,
και ένα πολύ σημαντικό πράγμα για τα δεδομένα
είναι ότι όσο περισσότερα πράγματα ενώνεις, τόσο πιο σημαντικά γίνονται.
Συνδεδεμένα δεδομένα λοιπόν.
Η ιδέα βγήκε εκεί έξω.
Και πολύ σύντομα, ο Κρις Μπίτζερ στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου
ο οποίος ήταν από τους πρώτους ανθρώπους που ανέβασαν ενδιαφέροντα πράγματα,
διαπίστωσε ότι η Βικιπαιδεία --
ξέρετε την Βικιπαιδεία, η εγκυκλοπαίδεια στο διαδίκτυο,
έχει πολλά ενδιαφέροντα έγγραφα.
Σε αυτά τα έγγραφα, υπάρχουν μικρά κουτάκια με πληροφορίες.
Και στα περισσότερα κουτάκια με πληροφορίες, υπάρχουν δεδομένα.
Οπότε έγραψε ένα πρόγραμμα που παίρνει τα δεδομένα, τα εξάγει από την Bικιπαιδεία,
και τα βάζει σε ένα σύννεφο με συνδεδεμένα δεδομένα
στο διαδίκτυο, το οποίο το ονόμασε dbpedia.
Η Dbpedia απεικονίζεται σαν μία μπλε σφαίρα στο κέντρο αυτής της διαφάνειας
και αν πραγματικά πας και ψάξεις Βερολίνο,
θα βρείς ότι υπάρχουν και άλλες σφαίρες με δεδομένα
που επίσης έχουν πράγματα για το Βερολίνο, και είναι όλες συνδεδεμένες.
Αν λοιπόν τραβήξεις τα δεδομένα από το dbpedia για το Βερολίνο,
θα καταλήξεις να τραβήξεις μαζί και όλα αυτά τα άλλα πράγματα.
Και το συναρπαστικό ειναι ότι αυτό έχει ξεκινήσει να μεγαλώνει.
Και αυτό ειναι μόνο η αρχή ξανά, εντάξει;
Ας σκεφτούμε λίγο για δεδομένα.
Τα δεδομένα υπάρχουν σε πολλές πολλές διαφορετικές μορφές.
Σκεφτείτε την ποικιλία που υπάρχει στο διαδίκτυο. Είναι πολύ σημαντικό
το ότι το διαδίκτυο σου επιτρέπει να αναρτήσεις όλων των ειδών τα δεδομένα.
Έτσι είναι και με τα δεδομένα. Θα μπορούσανα μιλήσω για όλων των ειδών τα δεδομένα.
Θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για κυβερνητικά δεδομένα, τα εταιρικά δεδομένα είναι επίσης σημαντικά,
υπάρχουν επιστημονικά δεδομένα, υπάρχουν προσωπικά δεδομένα,
υπάρχουν καιρικά δεδομένα, υπάρχουν δεδομένα για εκδηλώσεις,
υπάρχουν δεδομένα για ομιλίες, υπάρχουν νέα, όλων των ειδών τα πράγματα.
Θα αναφέρω μερικά από αυτά
ώστε να πάρετε μια ιδέα της ποικιλίας,
και επίσης για να δείτε τι δυνατότητες υπάρχουν.
Ας ξεκινήσουμε με τα κυβερνητικά δεδομένα.
Ο Μπαράκ Ομπάμα είπε σε μία ομιλία
ότι τα Αμερικανικά κυβερνητικά δεδομένα θα γινόντουσαν διαθέσιμα στο διαδίκτυο
σε προσβάσιμες μορφές.
Και ελπίζω ότι θα τα ανεβάσουν σαν συνδεδεμένα δεδομένα.
Είναι σημαντικό. Γιατί είναι σημαντικό;
Όχι μόνο για διαφάνεια, ναι η διαφάνεια στην κυβέρνηση είναι σημαντική
αλλά αυτά τα δεδομένα -- τα δεδομένα από όλα τα κυβερνητικά τμήματα
Σκεφτείτε πόσα πολλά από αυτά τα δεδομένα αφορούν το πως είναι η ζωή στην Αμερική.
Είναι πραγματικά χρήσιμα. Έχουν αξία.
Είναι χρήσιμα για τις εταιρίες.
Θα ήταν χρήσιμα σε παιδιά για να κάνουν σχολικές εργασίες.
Αυτό που λέμε λοιπόν είναι ότι θα κάνουμε τον κόσμο να λειτουργεί καλύτερα
με το να κάνουμε τα δεδομένα αυτά διαθέσιμα.
Στην πραγματικότητα αν είσαι υπεύθυνος -- αν ξέρεις για κάποια δεδομένα
σε κάποιο κυβερνητικό τμήμα, συχνά ανακαλύπτεις ότι
αυτοί οι άνθρωποι, είναι πολύ επιρρεπείς στο να τα κρύβουν--
Ο Χανς το ονομάζει αυτό αγκάλιασμα της βάσης δεδομένων.
Αγκαλιάζεις την βάση δεδομένων σου, δεν θες να την αφήσεις να φύγει
μέχρι να έχεις φτιάξει μία όμορφη ιστοσελίδα να την βάλεις.
Ε λοιπόν, θα ήθελα να προτείνω --
ναι, φτιάξτε μία όμορφη ιστοσελίδα,
ποιός είμαι εγώ για να πω μην φτιάξετε μια ωραία ιστοσελίδα;
Φτιάξτε μία όμορφη ιστοσελίδα, αλλά πρώτα
δημοσιοποιήστε τα σκέτα δεδομένα,
θέλουμε τα δεδομένα.
Θέλουμε σκέτα δεδομένα.
Πρέπει να ζητήσουμε ακατέργαστα δεδομένα τώρα.
Και θα σας ζητήσω να κάνετε εξάσκηση σε αυτό, εντάξει;
Μπορείτε να πείτε "ακατέργαστα";
Κοινό: Ακατέργαστα.
Τιμ Μπέρνερς-Λι: Μπορείτε να πείτε "δεδομένα";
Κοινό: Δεδομένα.
Τιμ Μπέρνερς-Λι: Μπορείτε να πείτε "τώρα";
Κοινό: Τώρα!
Τιμ Μπέρνερς-Λι: "Ακατέργαστα δεδομένα τώρα"!
Κοινό: Ακατέργαστα δεδομένα τώρα!
Να εξασκηθείτε σε αυτό. Είναι σημαντικό γιατί δεν έχετε ιδέα πόσες δικαιολογίες
βρίσκουν οι άνθρωποι για να κρατήσουν τα δεδομένα τους
και να μην στα δώσουν, ακόμα και αν έχεις πληρώσει για αυτά σαν φορολογούμενος.
Και αυτό δεν συμβαίνει μόνο στην Αμερική. Συμβαίνει σε όλο τον κόσμο.
Και δεν είναι μόνο κυβερνήσεις, φυσικά -- είναι και οι εταιρίες επίσης.
Θα αναφέρω λοιπόν μερικές ακόμα σκέψεις για δεδομένα.
Είμαστε εδώ στο TED, και συνειδητοποιούμε
τις τεράστιες προκλήσεις που υπάρχουν αυτή τη στιγμή --
η θεραπεία του καρκίνου, η κατανόηση του εγκεφάλου για το Αλτσχάιμερ,
η κατανόηση της οικονομίας για να την κάνουμε λίγο πιο σταθερή,
η κατανόηση του πως δουλεύει ο κόσμος.
Οι άνθρωποι που θα λύσουν αυτά τα προβλήματα -- οι επιστήμονες --
έχουν μισο-σχηματισμένες ιδέες στα κεφάλια τους
και προσπαθούν να τις μεταδώσουν μέσω του διαδικτύου.
Αλλά μεγάλο κομμάτι της γνώσης για την ανθρώπινη φυλή αυτή τη στιγμή
βρίσκεται σε βάσεις δεδομένων, που συχνά κάθονται στους υπολογιστές τους,
και που προς το παρόν δεν είναι προσβάσιμες από κανένα.
Στην πραγματικότητα, θα αναφέρω μόνο μία περίπτωση --
αν κοιτάξετε την περίπτωση του Αλτσχάιμερ, για παράδειγμα,
και την ανακάλυψη φαρμάκων -- υπάρχουν πολλά συνδεδεμένα δεδομένα που μόλις βγαίνουν
επειδή οι επιστήμονες στο πεδίο αυτό συνειδητοποιούν
ότι αυτός είναι ένας τέλειος τρόπος να ξεπεράσουν τα όρια των εργαστηρίων τους,
επειδή είχαν τα γενεολογικά δεδομένα τους σε μία βάση δεδομένων
σε ένα κτίριο, και είχαν τα πρωτεινικά δεδομένα τους σε ένα άλλο.
Τώρα, χρησιμοποιούν συνδεδεμένα δεδομένα
και μπορούν να κάνουν ερωτήσεις που πιθανότατα εσείς δε θα κάνατε,
εγώ δεν θα έκανα -- αλλά αυτοί θα τις έκαναν.
Ποιες πρωτεϊνες εμπλέκονται στην μετάδοση σήματος
και επίσης ποιες σχετίζονται με τους πυραμιδικούς νευρώνες;
Αν πάρεις αυτό το γλωσσοδέτη και τον βάλεις στο Google
Φυσικά, δεν υπάρχει σελίδα στο διαδίκτυο που έχει την απάντηση σε αυτή την ερώτηση
γιατί κανένας δεν έχει κάνει αυτή την ερώτηση αυτή μέχρι τώρα.
Η αναζήτηση θα επιστρέψει 223.000 αποτελέσματα --
κανένα από τα οποία δεν δίνει την απάντηση που ψάχνεις.
Αν αναζητήσεις σε συνδεδεμένα δεδομένα -- τα οποία έχουν τώρα ενεργοποιηθεί --
βγαίνουν 32 αποτελέσματα, κάθε ένα από τα οποία είναι μία πρωτεϊνη που έχει αυτές τις ιδιότητες
και την οποία μπορείς να δεις.
Η δύναμη του να μπορείς να κάνεις αυτές τις ερωτήσεις, σαν επιστήμονας --
ερωτήσεις που εκτείνονται σε διαφορετικά πεδία γνώσης --
είναι πραγματικά μία τεράστια αλλαγή.
Είναι πάρα πολύ σημαντικό.
Οι επιστήμονες είναι τελείως περιορισμένοι τώρα --
η δύναμη των δεδομένων που έχουν συλλέξει άλλοι επιστήμονες είναι κλειδωμένη
και χρειάζεται να την ξεκλειδώσουμε ώστε να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε όλα αυτά τα τεράστια προβλήματα.
Τώρα αν συνεχίσω κατ'αυτόν τον τρόπο, θα νομίσετε ότι όλα τα δεδομένα έρχονται από τεράστια ιδρύματα
και ότι δεν έχουν καμία σχέση με εσάς.
Αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια.
Στην πραγματικότητα, τα δεδομένα αφορούν τις ζωές μας.
Όταν συνδέεστε στη σελίδα κοινωνικής δικτύωσης,
αυτή που προτιμάτε, λέτε, "Αυτός είναι φίλος μου."
Αυτό είναι μια σχέση. Δεδομένα.
Λέτε, "Αυτή η φωτογραφία δείχνει αυτό το άτομο. "
Μπινγκ! Αυτό ειναι δεδομένα. Δεδομένα, δεδομένα, δεδομένα.
Κάθε φορά που κάνετε πράγματα στη σελίδα κοινωνικής δικτύωσης,
η σελίδα παίρνει δεδομένα και τα χρησιμοποιεί -- αλλάζοντας τον σκοπό τους --
και τα χρησιμοποιεί για να κάνει τις ζωές άλλων ανθρώπων πιο ενδιαφέρουσες.
Αλλά, όταν πάτε σε μία άλλη σελίδα με συνδεδεμένα δεδομένα --
ας πούμε μία σελίδα για ταξίδια,
και πείτε, "Θέλω να στείλω αυτή τη φωτογραφία σε όλους τους ανθρώπους σε αυτή την ομάδα,"
δεν μπορείτε να το κάνετε.
Στο περιοδικό Economist γράφτηκε ένα σχετικό άρθρο, και πολλοί άνθρωποι έγραψαν στα ιστολόγιά τους για αυτό
το τρομερά εκνευριστικό πρόβλημα.
Ο τρόπος για να ξεπεράσουμε αυτά τα εμπόδια είναι να υπάρξει διαλειτουργικότητα
μεταξύ των σελίδων κοινωνικής δικτύωσης.
Και αυτό πρέπει να το κάνουμε με συνδεδεμένα δεδομένα.
Τέλος, θα μιλήσω για μία ακόμα μορφή δεδομένων, ίσως επειδή είναι η πιο συναρπαστική.
Πριν έρθω εδώ, έψαξα την τοποθεσία στο OpenStreetMap
To OpenStreetMap είναι ένας χάρτης, αλλά είναι και ένα Wiki.
Αν μεγενθύνετε την εικόνα θα δείτε ότι αυτό το τετράγωνο πράγμα είναι ένα κτίριο-- μέσα στο οποίο είμαστε αυτή τη στιγμή --
Είναι το Terrace Theater. Δεν είχε κάποιο όνομα πάνω του.
Οπότε θα μπορούσα να το γυρίσω στην σύνταξη, και θα μπορούσα να επιλέξω το θέατρο,
Θα μπορούσα να προσθέσω το όνομα και να το σώσω.
Και τώρα αν πάτε πίσω στο OpenStreetMap.org
και βρείτε αυτό το μέρος, θα δείτε ότι το Terrace Theater έχει όνομα.
Εγώ το έκανα. Εγώ!
Εγώ το έκανα αυτό στο χάρτη, μόλις τώρα!
Εγώ το έβαλα εκεί. Και ξέρετε τι?
Αυτός ο χάρτης βασίζεται στο ότι ο καθένας θα κάνει και από κάτι
και δημιουργεί μία καταπληκτική πηγή
γιατί ο καθένας κάνει από κάτι.
Και αυτή είναι και η λογική των συνδεδεμένων δεδομένων.
Βασίζονται στη συμβολή όλων από λίγο
για να παράγουν λίγο, και μετά όλα να συνδεθούν.
Έτσι λειτουργούν τα συνδεδεμένα δεδομένα.
Κάνεις εσύ απο κάτι. Ο καθένας κάνει από κάτι.
Μπορεί να μην έχεις πολλά δεδομένα τα οποία εσύ ο ίδιος να ανέβασες
αλλά ξέρεις να τα ζητάς.
Έχουμε εξασκηθεί σε αυτό.
Συνδεδεμένα δεδομένα λοιπόν -- τεράστια πρόκληση.
Σας είπα μόνο πολύ λίγα πράγματα.
Υπάρχουν δεδομένα σε κάθε πτυχή της ζωής μας,
κάθε πτυχή της δουλειάς και της διασκέδασης,
και το σημαντικό δεν είναι μόνο τι δεδομένα είναι αυτά,
αλλά η σύνδεση μεταξύ τους
Και όταν συνδέεις δεδομένα μεταξύ τους, έχεις δύναμη
με ένα τρόπο που δεν συμβαίνει μόνο με το διαδίκτυο ή μόνο με κείμενα.
Αποκτάς αυτή την πραγματικά τεράστια δύναμη από αυτά.
Βρισκόμαστε λοιπόν στην φάση τώρα
που πρέπει να το κάνουμε αυτό -- εμείς που πιστεύουμε ότι ειναι μια υπέροχη ιδέα.
αλλά και όλοι οι άνθρωποι - και νομίζω υπάρχουν πολλοί άνθρωποι στο TED που κάνουν πράγματα που --
ακόμα και αν δεν υπάρχει άμεση επιστροφή στην επένδυση
τα κάνουν επειδή θα αποδώσουν μόνο όταν όλοι τα έχουν κάνει --
τα κάνουν επειδή είναι αυτού του είδους οι άνθρωποι που κάνουν πράγματα
που θα αποδώσουν μόνο αν όλοι τα κάνουν.
ΟΚ, λέγεται λοιπόν συνδεδεμένα δεδομένα.
Θέλω να το κάνετε πραγματικότητα.
Θέλω να το απαιτήσετε.
Και πιστεύω ότι είναι μια ιδέα που αξίζει να διαδοθεί.
Ευχαριστώ.
(Χειροκρότημα)