Khan Akademi en çok içerdiği
videolarla tanınıyor,
o yüzden başlamadan önce,
birazcık montajı göstereyim sizlere.
(Video)Salman Khna: Yani hipotenüs beş olacak.
Bu hayvanın fosilleri sadece Güney Amerikanın bu bölgesinde bulundu --
ve de güzel temiz bir bantta --
ve Afrikanın bu kısmında.
Yüzey üzerinden integral alabiliriz;
ve kullanılan simge genelde büyük sigmadır.
Ulus Birleşmesi: Onlar Halk Güvenliği komitesini oluşturdular,
ki bu da güzel bir komite gibi duruyor.
Dikkat, bu bir aldehit,
ve bu da bir alkol.
Efektör ve hafıza hücrelerine diferansiyel etmeye başla.
Bir galaksi.Hey, işte başka bir galaksi.
Oh bak, başka bir galaksi daha.
Ve dolar için, onların 30 milyon doları,
artı Amerikalı üreticilerin 20 milyon doları.
Eğer bu da sizin aklınızı başınızdan almıyorsa,
o zaman duygularınız yok demektir.
(Kahkahalar)
(Alkışlar)
SK:Şu an da basit aritmetikten
tutun da vektör kalkülüse kadar
giden konuların hepsini ve burada
gördüğünüz konuları kapsayan
2,200 adet videomuz var.
Ayda bir milyon öğrencinin kullandığı bir siteye sahibiz,
günlük 100den 200,000e kadar giden bir sırada izlenme değerimiz var.
Ama burada konuşacağımız şey
bunu bir sonraki adıma nasıl taşıyacağımız.
Ama bunu yapmadan önce,
Bu işe nasıl başladığımı anlatmak istiyorum.
Ve bazılarınız bunu zaten biliyor olabilir,
yaklaşık beş sene önce bir yatırım fonunda analisttim.
Ve Boston'daydım,
ve New Orleans'taki kuzenlerime uzaktan ders anlatıyordum.
Ve ilk Youtube videolarını gerçekten
olsa iyi olur tarzında,
kuzenlerim için bir destek olsun diye,
onlara taze bir başlangıç yapmaları için, ekledim.
İlk videoları yükler yüklemez,
ilginç bir şey oldu.
aslında bir çok ilginç şey oldu.
Bunlardan ilki kuzenlerimin geri dönüşüydü.
Youtube'daki beni
birey olan bene tercih ettiklerini söylediler.
(Kahkahalar)
Ve bunun doğasını sinsi bir biçimde anlayınca,
burada gerçekten derin bir şey var aslında.
Onlar diyorlardı ki
kuzenlerinin otomatik versiyonunu
kuzenlerine tercih ediyorlardı.
İlk başta, bu çok sezgisel olmayan bir şeydi,
ama onların bakış açısından, bir çok anlamı var.
Bu durumda onlar
kuzenlerini durdurup tekrar ediyorlar,
benim vaktimi harcadıklarını düşünmeden.
Bir iki hafta önce öğrenmeleri gereken,
ya da belki bir iki sene önce, birşeyleri tekrar
etmeleri gerekince,
kuzenlerine sormaktan çekinmemeliler.
Onlar bu videoları izleyebilirler.Eğer sıkılırlarsa ilerlerler.
Kendi zamanları içinde, kendi adımları ile izlerler.
Ve büyük ihtimalle bunun en az takdir edilen kısmı
bir kavramdır, o kavramda
beyninizi yeni bir konsepte alıştırmaya çalışırken
ilk başta, en başında,
ihtiyacınız olan son şeyin,
başka birinin gelip, ''Bunu anladın mı?'' demesidir.
Ve bu kuzenlerimle daha önceki iletişimlerimizde oluyordu.
Ve şimdi kendi odalarında
bunu yapabilirler.
Olan başka bir şey ise --
Onların Youtube'a koyarken
gizli yapmak için bir neden görmedim,
diğer insanların da izlemesini istedim.
Ve ardından insanlar buna rastladılar.
Ve bazı yorumlar ve mektuplar almaya başladım
ve de dünyanın her tarafından her çeşir
geri bildirim aldım.
Birkaçı burada.
Bu kalkülüs derslerinden birine ait.
Ve birisi Youtube'a yazdı --
bu bir Youtube yorumuydu:
''İlk defa türev alırken gülümsedim.''
(Kahkahalar)
Ve burada duralım.
Bu kişi bir türev aldı
ve sonra güldüler.
Ve sonra aynı yoruma bir cevap -- bu başlıkta var.
Youtube'a girip bu yorumlara bakabilirsiniz --
başka birisi yazmış: ''Burada da aynısı oldu.
Yüksek bir not aldım ve gün boyunca havamdaydım.
Sınıfta bu matris yazılarını
görüşümü hatırlıyorum,
ve burada tamamen, ''Kung fu biliyorum'' der gibiydim.
(Kahkahalar)
Ve bunun gibi bir çok geri bildirim alıyoruz.
Bu gerçekten insanlara yardımcı oluyordu.
Ama sonra, izlenme sayısı artıkça,
insanlardan mektuplar almaya başladım,
ve artık anlaşılıyordu ki bu
olsa iyi olurdan daha fazlasıydı.
Bu o mektupların
bir tanesinden alıntı.
''12 yaşındaki oğlumda otizm var
ve matematikle ilgili çok zor zamanları oldu.
Herşeyi denedik.
her şeye baktık, her şeyi satın aldık.
Ondalık sayılar ile ilgili videonuza denk geldik ve o bunu anladı.
Sonra korkutucu kesirli sayılar konusuna geldik.Yine, anladı.
İnanamadık.
Çok heyecanlıydı.
Ve anlayabileceğiniz üzere,
burada ben bir yatırım fonu için analisttim.
Sosyal değeri olan bir iş yapmak benim için çok garipti.
(Kahkahalar)
(Alkışlar)
Ama çok heyecanlandım, ve devam ettim.
Ve başka bir kaç bir şey daha kafama dank etti.
Bu, sadece şu anda kuzenlerime,
ya da mektupları gönderenlere değil,
ama bu konsept hiç eskimeyeceğine göre,
çocuklarına da
ya da torunlarına da yardım edebilir.
Eğer Isaac Newton
kalkülüs ile ilgili Youtube'da videolar yapsaydı
benim yapmama gerek kalmazdı.
(Kahkahalar)
İyi olduğunu varsayarsak tabi.Bilemeyiz.
(Kahkahalar)
Ve olan başka bir şeyde--
ve bu noktada dahi, dedim ki, ''Tamam, belki bu iyi bir destek.
Motive öğrenciler için iyi.
Belki evden dersleri takip edenler için iyi.''
Ama bunun bir şekilde sınıfa girebileceğini
düşünmedim.
Ama sonra öğretmenlerden mektuplar almaya başladım.
Ve öğretmenler,
''Sınıfı harekete geçirmek için videolarınızı kullanıyoruz.
Dersleri siz vermişsiniz, biz şimdi ne yapalım...''
ve bu ileride Amerika'daki her sınıfta olabilir,
''...yaptığım şey dersleri ödev olarak veriyorum.
Ve ödev olarak verdiklerimi ise,
şimdi öğrencilerim sınıfta yapabiliyorlar.''
Ve burada durmak --
(Alkışlar)
Burada bir saniye durmak istiyorum,
çünkü burada ilginç olan şeyler var.
Bir, bu öğretmenler bunu yaptıkları zaman,
açık olarak görülen bir fayda var --
o fayda onların öğrencilerinin de
benim kuzenlerimin yaptığı gibi videolardan zevk alabilmesi.
Durdurabilirler, kendi hızlarında tekrar edebilirler,
kendi zamanlarında.
Ama daha ilginç olan şey ise --
ve sınıfta teknoloji ile ilgili konuşunca sezgisel olmayan bir şekilde
bir seviye hepsine uyar tarzı bir eğitimi sınıftan çıkarıp
öğrencilerin evlerinde kendi hızlarına göre gidebilecekleri,
ve sonra sınıfa gelince, iş yapabilecekleri,
öğretmenlerin etrafında dolanacakları,
birbiri ile iletişimde olan çiftler halinde çalışacakları,
bir durumda öğretmenler sınıfı insancıl
hale getirmek adına bu teknolojiyi kullanıyor.
Temel olarak insancıl olmayan bir deneyimi alıyorlar --
30 tane çocuk parmakları dudaklarında,
birbirleri ile iletişimde değiller.
Bir öğretmen, ne kadar iyi olursa olsun,
bu bir seviye hepsine uyar tarzı eğitimi
30 öğrenciye veriyor --
boş suratlar, birazcık muhalefet --
ve şimdi bu bir insan deneyi.
Şimdi onlar birbiri ile iletişimde olabiliyorlar.
Yani Khan Akademi --
İşimi bıraktım
ve gerçek bir organizasyon haline geldik --
biz kar amacı gütmüyoruz --
soru, bunu nasıl bir adım öteye taşırız?
Öğretmenlerin kendi doğal çıkarımları ile yaptığı
şeyleri nasıl alacağız?
Ve size burada göstereceğim şey,
bunlar gerçek örnekler
kuzenlerime yazmaya başladığım şeyler.
Daha başlarda yazmaya başladığım şeyler.
Bu onun biraz daha rekabetçi bir versiyonu.
Ama buradaki paradigma, ihtiyacınız ne kadarsa o kadar soru üretiyoruz
o konsepti anlayana kadar,
10 da 10 yapana kadar.
Ve de Khan Akademi videoları orada.
İpuçlarını alırsınız, o problem için gereken adımları izlersiniz,
Nasıl yapılacağını bilmiyorsanız.
Ama buradaki paradigma, çok basit bir şey gibi gözüküyor:
10 da 10, sonra ilerlersin.
Ama bu şu anda sınıflarda olanlardan temel olarak farklı.
Geleneksel bir sınıfta,
ödevleriniz vardır,
ödev, ders, ödev, ders,
ve sonrada sınav.
Ve bu sınav, yüzde 70 te yapsanız, 80 de
90 da ya da belki 95,
sınıf bir sonraki konuya geçer.
Ve o 95lik öğrenci bile,
bilmediği yüzde 5 lik kısım neydi?
Belki de bir şeyi sıfırdan yükseltirken gereken bir şeyi öğrenemediler.
Ve o şeyi bir sonraki konseptte inşa edersin.
Bu bisiklete binmeyi
öğrenmeye başlamak gibidir,
ve belki de size zamanın ardında bir ders veriyorum şimdi,
bir bisikleti size iki haftalığına veriyorum.
Ve iki hafta sonra dönüp
''Evet ne yapmışsın görelim.Sola dönüşlerinde sorun var.
düzgünce duramıyorsun.
yüzde 80 lik bir bisiklet sürücüsüsün.
Alnına kocaman bir C notu yapıştırıyorun
ve diyorum ki, ''İşte tek tekerlekli bisiklet.''
Ama kulağa saçma geldiği kadar,
şu an da sınıflarımızda olan şey de
bu.
Ve fikir şu, ilerledikçe
ve iyi öğrenciler birden cebirde hatalara başlıyor
ve kalkülüste birden hatlara başlıyor,
zeki olmanın dışında, iyi öğretmenlere sahip olmanın dışında.
Ve bu İsviçre peyniri deliklerine sahip oldukları için oluyor.
Temelden itibaren bu olmaya devam ediyor.
Yani bizim modelimiz
matematiği geri kalan her şeyi nasıl öğreniyorsanız öyle öğrenmenizi sağlamak,
tıpkı bisiklete binmeyi öğrenmeniz gibi.
Bisikletin üstünde kalın.Düşün.
Ustalaşana kadar vaktinizi harcayın.
Geleneksel model,deneyip
yanılmanızı cezalandırıyor,
ama ustalığı da beklemiyor.
Biz denemenizi istiyoruz.Hata yapmanızı istiyoruz.
Ama usta olmanızı da bekliyoruz.
Bu da modüllerden bir diğeri.
Bu trigonometri.
Bu ötelenen ve yansıyan fonksiyonlar.
Ve hepsi birbiri ile uyumlu.
Bunlardan şu anda 90 tane var.
Ve şu anda siteye girebilirsiniz.Hepsi bedava.Birşey satmaya çalışmıyorum.
Ama genel fikir şu ki hepsi bu bilgi haritasına uyumlu.
En tepedeki nokta, bu gerçek anlamda tek haneli toplama.
Bir artı bir eşittir iki gibi birşey.
Ve paradigma şu şekilde devam ediyor, o konuda 10 da 10 yapınca,
daha fazla ve daha ileri konulara geçişe izin veriyor.
Eğer bilgi haritasında gitmeye devam ederseniz,
daha ileri aritmetiğe geçiyoruz.
Daha da ilerde, cebir öncesi ve başlangıç seviyesi cebir var.
Daha da sonra, cebir bir , cebir iki konuları,
birazcık kalkülüs öncesi.
Ve fikir şu ki, bu yöntemle aslında herşeyi öğretebiliriz --
yani bu çerçeve içerisinde anlatabileceğimiz
herşeyi.
Düşünün bir -- ve bu bizim üzerinde çalıştığımız şey --
bu bilgi haritasından
mantığınız var, bilgisayar programlamanız var,
grameriniz var, genetik biliminiz var,
hepsi o çekirdekten geliyor,
eğer bunu ve şunu bilirseniz,
şimdi bir sonraki konsept için hazırsınız demektir.
Bu her bireysel öğrenici için geçerlidir,
ve sizin bunu çocuklarınıza göstermenizi istiyorum,
ama aynı zamanda bu topluluktaki herkesin kendileri içinde denemelerini istiyorum.
Yemek masasında olan şeyleri değiştirecek bir şey bu.
Ama yapmak istediğimiz şey
daha önceden öğretmenlerin bana mail attıkları
sınıfı değiştirmek olayı için bu doğal çıkarımı kullanmak.
Ve sizi gösterdiğim şey,
Los Altos okul bölgesinden (pilot bölge) gerçek veriler,
iki tane beşinci sınıf iki tane yedinci sınıfı alıyorlar
ve eski matematik müfredatını tamamen alıyorlar.
Bu çocuklar ders kitabı kullanmıyor,
bir seviye hepsine uyar tarzı bir eğitim almıyorlar.
Onlar Khan Akademi'yi kullanıyorlar, o yazılımı kullanıyorlar,
matematik derslerinin kabaca yarısında.
Ve bunu netleştirmek istiyorum, biz bunu tam bir matematik eğitimi olarak görmüyoruz.
Bunun yaptığı şey --Los Altos'da olan da bu--
zaman kazandırmak.
Blok haline getirip müdahele etmek,
denklemlerden oluşan bir sistem boyunca nasıl hareket edeceğinizden emin olmak,
ve simulasyonlar için, oyunlar için,
mekanik için, robot inşası için zaman kazanmak demek,
tepenin ne kadar yüksek olduğunu anlamak için gölgesine bakılır.
Ve paradigma şu, öğretmen her gün sınıfa gelir,
her çocuk kendisine göre çalışır --
ve Los Altos okul bölgesinden gerçek bir panel --
ve bu panele bakarlar.
Her sıra bir öğrenci.
Her sütün ise konulardan bir tanesi.
Yeşil öğrencinin zaten o konuda iyi olduğunu gösteriyor.
Mavi onların çalıştıklarını gösteriyor -- endişeye gerek yok.
Kırmızı ise onların takılıp kaldığını gösteriyor.
Ve öğretmenin yaptığı şey ise gerçek anlamda gelip,
''Bu kırmızı çocuklara gidip yardımcı olayım.''
Daha da iyisi, ''Konuyu zaten iyi anlamış olan
yeşillerden bir tanesini ilk yöntem olarak
arkadaşına konuyu
anlatması için teşvik edeyim.''
(Alkışlar)
Çok veri merkezli bir gerçeklikten geldim buraya,
yani öğretmenin çocuğa gidip
de rahatsız edici sorular sormasını istemeyiz:
''Oh, anlamadığın şey ne?'' ya da ''Anladığın şey ne?''
ve geri kalanı.
Yani bizim paradigmamız öğretmenleri olabildiği kadar çok veri ile desteklemek --
neredeyse başka herhangi konular içinde beklenebilecek
gerçek bir veri, eğer finanstaysanız, ya da pazarlamadaysanız ya da üretimdeyseniz.
Ve bu sayede öğretmenler öğrencilerin nerede hata yaptığını görebilir
olabildiğince üretken bir biçimde etkileşime girebilirler.
Yani şimdi öğretmenler öğrencinin ne ile alakadar olduğunu tam olarak biliyor,
her gün ne kadar vakit harcıyorlar, hangi videoları izliyorlar,
videoları ne zaman durduruyorlar, durmalarını sağlayan şey ne,
hangi alıştırmaları kullanıyorlar,
nelere odaklanmışlar?
Dışarıdaki çember hangi alıştırmalara odaklanmışlar onu gösteriyor.
İçerideki ise hangi videolara odaklandıkları.
Ve veri gayet anlaşılır bir biçimde
yani öğrencinin bildiği ya da yanıldığı yeri tam olarak bilirsiniz.
Kırmızı yanlış, mavi doğru.
En soldaki soru öğrencinin denediği ilk soru.
Videoyu şurada izlemişler.
Ve görüyorsunuz ki, eninde sonunda, 10 da 10 yapabilmişler.
Bu neredeyse onların en son 10 soruda öğrenişlerini görmek gibi.
Aynı zamanda hızlanıyorlar.
Yükseklik ne kadar zaman aldığını gösteriyor.
Yani kendi zamanına göre çalışmaktan konuştuğunuz zaman,
herkes için mantıklı hale geliyor -- eğitim dili ile, ayrıştırmalı öğrenme --
ama bunu sınıfta görmek biraz delice.
Çünkü bunu her yaptığımızda,
her sınıfta,
defalarca, eğer beş gün verirseniz,
bazı çocuklar öne geçiyor
bazıları da biraz geride kalıyor.
Ve geleneksel modelde, anlık bir ödev yaparsanız,
dersiniz ki, ''Şu çocuklar yetenekli, şunlar ise o kadar iyi bilmiyor.
belki de farklı bir biçimde izlenmeliler.
Belki de onların sınıflarını ayırmalıyız.''
Ama her öğrencinin kendi seviyesinde çalışmasına izin verdiğinizde --
yine defalarca ve defalarca gördük ki --
bir konuda veya diğerinde biraz daha fazla
vakit harcayan öğrenciler,
bir kere konuyu anlayınca,
yarışta öne geçiyorlar.
Ve altı hafta önce yeteneksiz dediğiniz bazı öğrenciler,
şimdi baksanız yetenekli oluyorlar.
Ve bunu her seferinde, defalarca ve defalarca tekrardan sonra gördük.
Ve bu düşündürücü
bir çoğumuzun yararlandığı o kadar çok etiketten ne kadarı
sadece zamanın getirdiği bir tesadüftü.
Şimdi Los Altos gibi bir bölgede
bunun gibi değerli bir şey ile,
amacımız teknolojiyi beşeri etkileşimi artırmak
için kullanmak, sadece Los Altos'da değil, ama global bir ölçekte,
Eğitimde olan şey bu.
Ve gerçekte,bu önemli bir noktaya geliyor.
Sınıfı insanlaştırma adına yapılan bir çok şey
öğrencinin öğretmene bölündüğü orana odaklanıyor.
Bizim aklımızda, ilgili ölçek ise
öğrenci bölü --değerli insan zamanı--
öğretmen oranı.
Yani geleneksel modelde, öğretmenlerin zamanlarının çoğu
ders vererek, not vererek,ve neyin yapılmayacağını söyleyerek geçiyor.
Belki zamanlarının yüzde beşi gerçekten öğrencinin yanına
oturup gerçekten onlarla çalışmakla geçiyor.
Şu an da ise zamanlarının yüzde yüzü bununla geçiyor.
Yani bir kez daha, teknolojiyi kullanarak, sadece sınıfı değiştirerek değil,
sınıfı insanlaştırıyorsunuz,diyebilirim ki,
5 veya 10 kat daha fazla bir biçimde.
Ve Los Altos'da değerli olduğu kadar,
geri dönüp daha önce öğrenmeleri gereken şeylere
bakmaya utanan insanlara ne kadar fayda sağlar
hayal edin.
Hayal edin Kalküta'daki bir
sokak çocuğu ailesine
gün boyunca yardım etmek zorunda,
ve bu yüzden okula gidemiyor.
ama şimdi günde iki saat harcayabilirler ve telafi edebilirler,
ya da utanmaksızın hız kazanabilirler
bildikleri ya da bilmedikleri bir konuda.
Hayal edin sınıfta birbirine
yardım eden öğrencilerin olduğu
bir ortamda neler olur.
Ama bu sadece bir sistem.
Bu eşli sistemin sınıfın dışına
taşınmaması için
bir sebep yok.
Hayal edin ki bir öğrenci Kalküta'dan
birden sizin oğlunuza bir şeyler öğretiyor olsun,
ya da sizin oğlunuz Kalküta'daki o çocuğa bir şeyler anlatabilir mi?
Ve gördüğünüz şey bu anlamda küresel bir
sınıf olma yolunda ilerliyor.
Ve bu temel olarak inşa etmeye çalıştığımız şey.
Teşekkürler.
(Alkışlar)
Bill Gates:Motivasyon ve geri bildirim ile ilgili bir sistem
hakkında çalışmalar yaptığını gördüm --
enerji noktaları, hak edilince alınan rozetler.
Neler düşündüğünü anlatır mısın?
SK:Evet.Bunun üzerinde çalışan harika bir takımımız var.
Ve belirtmeliyim ki, artık sadece ben değilim.
Hala videoların hepsini ben yapıyorum,
ama yazılımı yapan muhteşem bir ekibimiz var.
Evet, oraya bir çok oyun mekaniği koyduk
rozetleri aldığınız yere,
alana göre lider tabloları yapmaya başlayacağız ve puanlar alabileceksiniz.
Aslında çok ilginç.
ne kadar puan aldığınıza ya da ne kadar çok şey yaptığınıza bağlı olarak rozet verme işlemi,
bunu sistem genişliği boyunca görüyoruz,
10binlerce beşinci sınıf ya da yedinci sınıf öğrencisi
onlara hangi rozeti verdiğinize göre
bir yönden diğerine gidiyor.
(Kahkahalar)
BG:Ve Los Altos ile beraber yaptığınız çalışma,
O nasıl ortaya çıktı?
SK: Los Altos, biraz çılgıncaydı.
Bir kez daha söyleyeyim, bunun sınıflarda kullanılmasını beklemiyordum.
Yönetimlerinden birisi geldi ve dedi ki,
Sınıf içerisinde tam yetkin olsaydı ne yapardın?''
Ve dedim ki, ''Sadece her öğrencinin kendi seviyesinde çalışmasını saplardım
ve bunun gibi bir şey, ve size bir panel verirdim.''
Ve dediler ki, ''Bu biraz radikal.Bununla ilgili düşünmeliyiz.''
Ve benle takımın geri kalanı,
''Bunu asla yapmak istemeyecekler.'' diyorduk.
Ama tam olarak bir gün sonra onlar dedi ki, ''İki hafta içerisinde başlayabilir misiniz?''
(Kahkahalar)
BG: Beşinci sınıf matematiği, nasıl gidiyor şu anda?
SK: İki tane beşinci sınıf ve iki tane de yedinci sınıf.
Ve onlar bunu bölgesel düzeyde yapıyorlar.
Bence onları asıl heyecanlandıran artık çocukları takip edebilecek olmaları.
Bu sadece okul içi bir iş değil.
Noel tatilinde dahi bazı çocukların çalıştığını izledik.
Ve herşeyi takip edebiliyoruz.
Yani bütün bölge boyunca çocukları takip edebiliyorlar.
Yaz boyunca, bir öğretmenden diğerine geçtiklerinde,
verilerin devamlılığı sağlanıyor
bölgesel düzeyde dahi bunu görebiliyorlar.
BG: Gördüklerimizden bazıları
o çocuklar ile ilgili aslında neler
olduğunu takip eden öğretmenler içindi.
Yani onların aslında ne demek istediklerini
anlamak için öğretmenlerden geri bildirim alıyor musunuz?
SK:Evet.Onların çoğu öğretmenler tarafından yapıldı.
öğrenciler kendi verilerini görebilsin diye bazılarını yaptık,
ama öğretmenler ile çok sıkı bir tasarım döngümüz var.
Ve onlar tam anlamıyla, ''Bu güzel ama...'' diyebiliyorlar.
Odaklanma grafiği gibi, birçok öğretmen dedi ki,
''Çocukların çoğunun bir konuya odaklanmayıp birçok konu üzerinde
dolandıklarına dair bir düşüncem var.''
Bizde sonra odaklanma diyagramını yaptık.
Yani bunlar tamamen öğretmenler tarafından ilerletiliyor.
Bu baya çılgınca.
BG: Büyük çapta bir atılım için hazır mı bu proje?
Önümüzdeki eğitim yılında birçok okulun bunu denemesi gerektiğini düşünüyor musun?
SK: Evet, proje hazır.
Sitede zaten bir milyon insan var,
bir kaç milyonla da başa çıkabiliriz.
(Kahkahalar)
Yarın Amerika'daki her sınıfta bunun
olmaması için bir sebep yok.
BG: Ve de öğretme olayının vizyonu.
Fikir şurada, eğer konu ile ilgili bir kafa karışıklığım oluştuysa,
bir şekilde arayüzü kullanarak
gönüllü olan insanlara ulaşabilirim,
belki de onların başarılarına bakarak,
ve o insanlarla kontağa geçip zaman ayarlayabilirim değil mi?
SK: Kesinlikle.Ve bu, bu ortamdaki her
kişiye de tavsiye ettiğim birşey.
Öğretmenlerin sahip olduğu panele, şu anda girebilirsiniz
ve çocuklarınız, yeğenleriniz, ya da kuzenleriniz
için koç olabilirsiniz
ya da ''Boys and Girls Club''taki çocuklara.
Ve evet, bir akıl hocası ya da öğretmen olmaya
hemen şimdi başlayabilirsiniz.
Hepsi burada.
BG: Gerçekten, bu muhteşem.
Bence gelecekteki eğitimin nasıl olacağını bize gösteriyorsun.
Teşekkürler.(SK:Teşekkürler.)
(Alkışlar)